Staind - The Illusion of Progress (2008)

Believe vind ik niet zo'n sterke single. Hopelijk is de rest van het album heel wat beter. Afgaande op Believe ligt het wat in de lijn van Chapter V.

Nog een weekje wachten en we weten het zeker.

En altijd maar dezelfde muziek... power ballads zucht...

1 van hun slechtste ooit, volgens de band waren ze van plan "to make it our heaviest album ever" maar daar hebben ze van afgezien..

jammer want dit is echt wel slecht....

Hmm dit is weer op het niveautje 14 Shades Of Grey. Jammer, want iki vond het met Chapter V toch weer de goeie kant op gaan. Is This It en Rainy Day Parade zijn nog wel zeer lekkere nummers.

Zielig zo'n belofte aLS "We plan to make it our heaviest album ever. Ik denk dat ze er niet eens meer toe in staat zijn. Zo wel, datn word het een tijd, om dat te bewijzen, of eindelijk eens te stoppen. Dit is eenheidsworst.
Jammer, want ook met deze nummers, leef ik nog best mee. De grote kracht van Aaron's stem en teksttallent. Maarja, na 3 nummers met weer zo'n slappe structuur, heb je het gewoon gehad.

De muziek vind ik lang niet slecht. Hier en daar zijn zelfs bescheiden solo's te horen - iets wat ze vroeger niet of nauwelijks deden. Verder zitten er een aantal leuke gitaartokkels in en is het drumwerk zoals altijd zeer degelijk.

Wat stoort - zoals hieronder al vermeld is - is dat het vooral power ballads zijn. De fake emotie druipt er bij elk nummer af. Dit komt waarschijnlijk door de giganitsche druk van hun platenmaatschappij om weer zo'n hits te scoren als 'It's Been A While' en 'Outside'. Bij het uitbrengen van Chapter V zijn ze daar niet in geslaagd en ook nu zit er niet echt hitmateriaal tussen. Toch wil ik benadrukken dat het een degelijk album is. Maar dan moet je je over de lyrics kunnen zetten en ze echt beschouwen als opvulling van de maten.

Een pluim voor het nummer 'Corner'. Heel verrassend hoe Staind hier samenwerkt met een gospelkoor.

Laten we het ook maar onder ogen zijn: een stevige plaat als Tormented, Dysfunction of Break The Cycle komt er niet meer...

Al meer dan 10 jaar mijn favoriete band en dus was augustus bibberen want 19 augustus komt het 6de studioalbum van staind uit.
Na weken van believe en this is it was het zover.
Nou mensen kan je zeggen van begin tot het einde tranen met tuiten.
Was voor mij chapter V al een hoogtepunt deze plaat is echt epic, dus gewoon bruut, briljant.
De voice of rock aaron lewis zorgt voor kippevel in elk nummer.

Dus mensen die zeuren ; luister niet op je ipod een fake leak maar koop het album zet je boxen op 10 en geniet van de band van dit moment zowel live als op cd..

Wees nou eerlijk , festivals zitten er op en wat springt eruit: nerd of textures , tjonge jonge wat een pot ellende.

Maargoed ieder zn smaak en ja ik ben dol op powerballads maar staind verdiend gewoon iets meer krediet in nederland dan nu..

Oja tracklist hierboven slaat nergens op waaruit de interesse blijkt.

favoriete tracks op dit moment:
pardon me
rainy day parade
the way i am

Zo nu hopen op nog een positieve benadering van deze plaat , maar dat zal niet meevallen in het land van golden earring,tiesto en
krezip.

mooi geschreven. Toch, moet je beseffen dat juist de mensen die hier in dit topic gepost hebben, ook best fan zijn.

Van Tormented tot Break The Circle, deed de band in mijn ogen nog weinig fout. BTC werd een stap naar een gevarieerder geluid, maar behiield een zekere rauwheid. Rauwheid die bij 14 shades of grey behoorlijk verdween, maar gelukkig op Chapter 4 weer deels terug kwam.
Voor mij is dit een essentieel gedeelte van de band, want het zorgt voor een soort uitlaatklep.
Het is gewoon zo verdomd lekker om mee te brulllen met nummers als Cant Believe, Mudshovel, King of All excuses nog notabene.
Dit is dus totaal verdwenen op Illusion. Ironisch gekozen namen, maar ik ben geneigd te denken, dat het klopt. Geen dynamiek meer, geen rauwheid, veel ballad gedoe en dus niet de energie waar ik zo van houd en waar de band zo goed in is/was.

Leuk om te lezen . Dat je het nog zo volgt verbaasd me al en vind ik grappig.

Uiteindelijk moet Aaron lewis staind dragen met zijn stem.

Met dit album overtuigen ze de US en zal me niks verbazen als de plaat op 1 binnenkomt .

Nou zeg dat niet veel maar maar een 4d no 1 notering doet je wel wat en kunnen ze als hoofdact touren .(vanaf februari samen met seether door europa YESSS)

Er zit ook zeker veel progressie in de band maar dat is niet gek wanneer je langer dan 10 jaar met elkaar oefent.Zelf aaron kan redelijk gitaarspelen en dat hoor je duidelijk terug evenals bass en drum en mike op gitaar natuurlijk.

Ben ook uit mn bol gegaan jaren geleden in de melkweg en 013 en kijk uit naar september in keulen en stutgart.

Ze hebben nu echt veel nummers om te spelen tijdens een set
en zullen zeker in europa een beetje de 'hits spelen maar weet zeker dar ook de zgn Anger bij Aaron nog in de show zit en dat maakt mij fan van deze band...

De eerst volgende show in keulen gaat mij hoedan ook kippeval bezorgen en daar gaat het me om.

hopelijke setlist , 40 minuten

openen met pardon me, right here,everything changes,home,its been a while, believe '''mudshovel en als toetje a flat.

zou echt geweldig zijn.

staind voor altijd

Hier kan je een interview met Mike Mushok lezen over 'The Illusion of Progress'

Ben een staind fan van het eerste uur. Keek ook zeer uit naar deze cd, ben het er absoluut mee eens dat staind meer krediet verdient in NL maar dat zullen ze met deze cd niet krijgen....
Staan echt een paar zeer goede nummers op zoals this is it, rainy day parade, corner en pardon me maar wederom weer een paar behoorlijk fake gebrachte nummers, tenenkrommend vind ik bv tangled up in you.....zou echt anders kunnen lijkt me. Mis gewoon de afwisseling met wat hardere agressievere nummers, het kabbelt allemaal iets te veel voort.....absoluut teveel powerballads....jammer jammer......ook ik blijf hopen op een dysfunction/btc achtige plaat....laat ze eerst maar weer is naar NL komen, dat beloven ze ondertussen ook al erg lang.
BTW zeer blij geweest met textures op lowlands, zeer goede band!!!

Ironische titel als je het album beluisterd... De plaat ademt inderdaad de meer ingetogen sfeer van 14 Shades Of Grey uit, wat dus betekent dat er een reeks saaie songs voorradig zijn. Gelukkig zijn er ook een paar sterke tracks. Nergens wordt het gelukkig echt slecht, waardoor ook dit album nog wel te pruimen is.

Al dat gelul over eerdere albums en opvulnummers wordt ik beetje moe van.Stuk voor stuk echte staind nummers zeer goed geproduceert waarin bij mij het kippevel elk nummer terug komt.
Ok tangled up in you had er niet opgehoeven maar ik geef aaron groot gelijk want zonder hem geen staind.
textures platen zijn zeker wel te doen btw.
Album komt op 3 binnen in de bb 200 en zal met een verassende nieuwe singel wel is op 1 kunnen komen .
Favorieten van dit album na 2 weken :
-raining again
-save me
-nothing left to say

Marc

Een beetje teleurstellend album vind ik. Er ontbreekt power.
Het gaat allemaal wat trager en langzaam. Vind dit hun minste album. Jammer want ze kunnen stukken beter.

Eerste album dat ik check van Staind en vind hem wel goed bevallen vooral The way I am en All I Want zijn goede singles. Ligt wel in het straatje van Creed en Nickelback.

Deze groep heeft doorheen de jaren toch wel een sterke muzikale evolutie doorgemaakt. In de jaren 90 waren ze zelfs iets wat je een hardcoreband kan noemen, maar dat verleden verstoppen ze nu om de één of andere reden. Het lijkt wel alsof ze er beschaamd voor zijn. Erg jammer als je als muzikanten je eigen werk gaat verdoezelen.

Dan zijn ze geleidelijk meer de mainstream tour opgegaan. Dit album zou je hun meest zeemzoete kunnen noemen in het rijtje. Op dit moment zijn ze klaar met het opnemen van een nieuw album en dat zou blijkbaar weer wat meer in de buurt liggen van de sound die ze in de periode 2001-2005 hadden.

Heerlijk dat ze dit album gemaakt hebben ondanks ze toen plannen hadden voor hun hardste album tot nu toe. Vind dit album iets magisch uitstralen, lekker rustige nummers en genieten van Aaron! Mijn favorieten zijn This is It en Lost Along the Way. 4*!