Into Eternity - The Incurable Tragedy (2008)

Hoor dat deze plaat èrg goed is, moet hem eens proberen.

Mm dan even terugkomend op mijn vorige bericht. Een zeer aardige band, met goede tempo wisselingen en ook een erg divers album. Alleen, en nou komt het enige grote probleem waar ik constant tegenaan loop, de zang. Erg leuk dat wisselen tussen grunts, screams en normaal, maar van die cleane zang gaan mijn tenen gewoon krom staan. Zelf vind ik het echt niet om aan te horen, en kan hier ook echt slecht tegen, beetje hetzelfde gevoel als bij dragonforce. Dat een beetje vergelijkbare klank qua zang heeft. Helaas kan ik daarom hoogstens een 3 geven.

Tragedy idd, maar zeker ook Kippevel.........

Tim Roth verliest 3 dierbare in 'n jaar tijd, z'n vrienden Danny en Dave Stephenson (2 broers) aan kanker resp. 09-2006 en 11-2006
en z'n vader in december 2007 ook aan kanker.

Aan hen is dit album dan ook opgedragen.

Ik vind 't 'n sterk metal-album net als z'n voorganger, en wat 'n ongelooflijke rek heeft zanger Stu Block in z'n strot, hoog , clean ,laag , grunts en dat alles uit 1 strot.
en niet te vergeten Tim Roth zelf toch wel 'n goeie gitarist.

Verhoogd met een hele punt, zet hem toch vaker op dan verwacht, en hij is toch erg lekker.

Edelmetaal van de zuiverste soort.

Dit is echt waanzinnig intense muziek en tegelijk ook onaards mooi.

Op zich is in deze muziek geen enkel uniek element te vinden, maar het geheel is gewoon onvergelijkbaar voor zover ik dat juist kan inschatten.

Ik ben hier meteen voor gevallen maar het album wordt met elke luisterbeurt nog beter.

Hopelijk zijn er hier nog wat mensen die hier eens naar gaan luisteren en ontdekken wat een parel dit is.

Kan hier niets aan toevoegen .......................

Een muzikaal ontzettend strak verklankte emotionele storm blijkt The Incurable Tragedy te zijn. De dubbele basdrums vliegen je rond de oren, de onnavolgbare gitaarsoli blazen je omver en de rifs knallen als een machinegeweer door de huiskamer. Daarbij dan nog de zang die afwisselt van diepe en minder diepe grunt, tot hoge falsetstem en prachtige harmonieën. Het is drukke intense muzikale waanzin

Objectief beschouwd in alle aspecten over the top, net zoals gevoelens dat zijn wanneer ze oncontroleerbaar opkomen als onbevattelijke gebeurtenissen overkomen. Maar tegelijk is dit muziekstuk een absoluut meesterwerk in perfectie, wat het waardig en sereen maakt, verstild bijna. Zo laat het je in ieder geval achter als de harteklop stilvalt na deel III van het titelnummer.

Ik heb nog nooit zo snel een luisterbeurt afgebroken als bij dit album. Die zanger .

Die zanger is vooral in het begin van het eerste nummer even wennen. Maar verderop klinkt het al wat toegankelijker en er is heel wat afwisseling. Ik zou toch op zijn minst eens even doorskippen.

Hij is de nieuwe zanger van Iced Earth!

Zang vind ik juist geweldig. Lekkere deathgrunts afgewisseld met ouderwets geschreeuw.

Het is even geleden dat ik deze heb gedraaid. Een brok intens emotionele energie, uitermate strak uitgevoerd. Cd'tje eens klaarleggen voor morgen.

Ik sluit me volledig aan bij bovenstaande recenties. Heerlijke CD en je moet even wennen aan die hoge uithalen. De refreinen zijn super.

Iets minder imposant dan voorganger The Scattering Of Ashes, met iets toegankelijker songmateriaal, maar toch wel weer knap in elkaar gezet. De wild uiteenlopende zangpartijen, het gaat van diepe grunts tot hoog gegil, zijn duidelijk een geval van love it or hate it, maar overwegend trek ik het wel. En de muziek is prima, veelal lekker uptempo met fijn drum- en gitaarwerk.