Remain Silent - T>I>D (2003)

Het eerste deel van de trilogie van deze door SF gefascineerde man. Dit vertelt over de nadere strijd tussen mens en machine en de ermee samenhangende ondergang van één van beiden of allebei. Het is net als de twee opvolgers een boeiende plaat, die geen seconde stil blijft staan of consessies doet aan de luisteraar. Hard, wreed, melodisch, verstild, vals en krakend komt deze stoomtrein uit alle voegen door je ether barsten! Het zijn drie lange stukken, die ieder een kompleet andere sfeer hebben (al zijn er wel overeenkomsten).. Tension is nog het meest intrigerend en bevat zoals de titel suggereert ook een enorme spanning.. het is een meesterlijke opbouw. Industrial wordt afgewisselt met mooie donkere soundscapes en glitches. Introversion is een aardedonker middenstuk, waarin RS lijkt de meest depressieve en zwaarmoedige sfeer neer te willen zetten van de plaat. Imposant klinkt het allemaal zekers! Destruction is tenslotte ook de afslachting die de titel suggereert. Knalhard worden allerlei industriele geluiden op je afgevuurd terwijl de beats variëren tot TGV's die over je kop heenscheren en drones zoals Imminent er ook wel wat van lustte. Extreem en agressief, daarover heen een veronrustende soundscape die desolaatheid spelt.
Alhoewel Ether Asphalt en Dislocation ook geen zachtzinnige plaatjes zijn, is dit toch zijn ruigste. Hier lijkt hij nog het meest vast te houden aan de industrialroots. Misschien ook wel de imposantste release van deze man, want het wordt je kamerbreed in zware dikke plakken aangeboden zonder rustpauzes. Dit is een groeier heb ik het gevoel, beslist zijn 4 sterren meer dan waard!! En ook al vanwege de voortreffelijk mooie hoes.