The Reegs - Rock the Magic Rock (1993)

Sfeervolle plaat van Chameleons gitaristen Fielding en Smithies (zie ook artwork hoes). Stuk beter ook dan hun debuut.
Chameleons fans zullen dus naar alle waarschijnlijkheid ook dit album goed kunnen waarderen.

Zekers. Maar zo goed als alle Chams bij elkaar wordt het nergens.
Ook niet zo verwonderlijk natuurlijk.

Misschien zou je kunnen zeggen dat Mark Burgess net zoveel behoefte had aan Dave Fielding als Paul McCartney dat had met John Lennon?
Zou chemie kunnen zijn, maar ook competitie, niet voor de ander onder willen doen waardoor ze bij elkaar het beste naar boven halen.

Ik weet eerlijk gezegd niet hoe de relatie was tussen Lennon & McCartney maar Burgess & Fielding konden (en kunnen) elkaar niet luchten. Ongelofelijk dat ze samen toch nog zulke mooie muziek uitgebracht hebben.
Overigens heeft Burgess met zijn projecten The Sons of God, Invincible en Black Swan Lane toch nog een hoop moois voortgebracht zonder Fielding.

Fielding en Burgess zaten allebeide wat teveel aan de geestverruimende middelen en de ego's clashten regelmatig. Smithies was meer een family man en meer op de achtergrond. Van wat ik ervan begrepen heb raakte vooral Fielding wat te ver van het padje, erg jammer want hij heeft zeker grote muzikale kwaliteiten. Zowel op gitaar als op toetsen, zijn strings stukken op de Chameleons albums zijn van grote schoonheid en de gitaarpartijen van Fielding en Smithies zijn vaak net zo bijzonder als die van Peter Koppes en Marty Willson-Piper van The Church. Dit is een leuk album, iets meer rockerig dan het debuut maar ook hier komt het niet in de buurt van The Chameleons. Ook hier geldt weer: The whole is greater than the sum of its parts.

Klopt. Fielding verloor zichzelf behoorlijk in drugs en met name drank. Heeft onlangs wel een solo album uitgebracht Dave Fielding - Northern Star (2022) maar is not my cup of tea. Een aantal jaar geleden verzorgde hij de gitaarpartij op een aantal nummers van dit album Black Swan Lane - Vita Eterna (2019).