Howard Shore - The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)

Een verhoging naar 5* blijkt noodzakelijk. De sfeer druipt van dit album af, evenals bij de 2e en de 3e is het een unieke ervaring om je een zalig uurtje om te kunnen dompelen in de fantastisch mystieke wereld die Howard Shore toch maar mooi tot één van de beste componisten ooit maakt. Want de bijna te proeven magie ontstaat dankzij zijn overweldigende score. Groots, emotioneel, maar bovenal betoverend is het nog een hele reis om de soundtrack te beluisteren. Met je ogen dicht waan je je zo in een nieuwe wereld.

Petje af voor Shore!

Ieder z'n mening maar Shore heeft wat mij betreft toch echt wel prachtig werk geleverd. Als je de muziek hoort ga je naar een soort ander tijdperk, het tijdperk van: The Lord of the Rings. Geweldig hoe hij die sfeer weet over te brengen aan mij met allemaal prachtige noten. Als je hoger kon geven dan 5* deed ik het.

Dat blijf ik, trouwens. Iedereen kent wel het werk van John Williams, die zoveel theme's heeft gecomponeerd voor de filmindustrie die, zij het onbewust, bij iedereen bekend zijn. Ze blijven je bij.

Toch weet zijn muziek me nooit te raken op de manier waarop Howard Shore daar wél in slaagde. Ik las eerdere commentaren waarin zijn muziek te bombastisch zou zijn? Nou, dat vind ik van die van Hans Zimmer voor Pirates of the Caribbean; opgeblazen en gebakken lucht. Past dus best wel goed bij de film.

Ja, natuurlijk kan de muziek teveel 'schetteren'. In de scène waarin The Fellowship langs al die pilaren rent en die heldhaftige melodie op zet, bijvoorbeeld. Ik kan snappen dat mensen dat teveel van 't goeie vinden, maar ik zit zelf zo in die film dat de muziek ook op dat soort momenten de gebeurtenissen alleen maar versterkt.

De soundtrack past ook bij de film omdat dit geen sentimentele Hollywood-film is. Althans, dat vind ik niet, ik vind de emoties nergens te 'overdone'. The Fellowship of the Ring is één van de eerste films die ik meemaakte waarin ik merkte hoe film en muziek één kunnen zijn.

Deze vorige week ook eindelijk aangeschaft, omdat ik toch iets wilde hebben van TLOTR score en dan de originele film het meest voor de hand ligt.

Tegenvaller: waar het in de film als sfeerverhogend overkomt, vind ik het er naar luisteren veel al saai en vervelend.

Score bestaat voornamelijk uit kerkkoor-achtige muziek, waar ik sowieso al een bloedhekel aan heb, afgewisseld met een wat Iers-aandoend fluitmuziekje en nog wat bombastische dreigende muziek, dat laatste vond ik dan wel wat hebben.

Als klap op de vuurpijl krijg je dan Enya,die na haar slaapverwekkende hit Orinoco Flow ook nooit geen potten meer heeft kunnen breken en is niet bepaald mijn favoriete zangeres.

Duidelijk muziek, die beter in de film werkt, dan om er thuis een uur naar te gaan zitten luisteren.
De rest van TLOTR-scores laat ik dan ook zitten, om nog maar te zwijgen over de complete scores.

2 sterren.

Briljante filmmuziek. Keer op keer kippenvel

Het is echt prachtig ! . Mooi gemaakt en het is ontspannend echt heel erg mooi

Voor het eerst in meer dan 10 jaar nog eens de extended edition van The Fellowship of the Ring opgezet en dan blijkt toch maar weer hoe enorm herkenbaar die muziek is. Wat ik me bij dit soort soundtracks echter altijd afvraag is het volgende: blijft dit ook zonder de beelden overeind staan? De Lord of the Rings trilogie is één van de weinige echte soundtracks die ik in huis heb (het overige zijn toch musicals en ik ben eerlijk gezegd niet altijd te vinden voor puur instrumentale muziek, hoewel er bij deze The Fellowship of the Ring wel eens een sporadisch stukje tekst tussen zit), maar daarnet bij het lezen van een boek de CD nog eens laten ronddraaien en ja: dit blijft perfect overeind staan. Hier en daar wat anders tegenover hetgeen je in de film te horen krijgt, al zal dat voor een groot stuk ook wel te wijten zijn aan het feit dat ik de extended version heb gekeken en de soundtrack van de gewone versie in huis heb. Voor de volledige soundtrack zul je dan waarschijnlijk bij The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (The Complete Recordings) uit 2005 moeten zijn, maar 3 uur achter elkaar gaat me dan weer wat teveel zijn vermoed ik. In ieder geval een goede zet om dit te herleiden naar een ervaring van een dik uur en ik krijg toch altijd een warm gevoel van herkenning bij het horen van Concerning Hobbits. Volgende week The Two Towers eens opzetten en ik ga het niet beloven, maar de kans is groot dat de soundtrack ook nog wel passeert dan.