Voor mij is dit de EP waarop Tobar bewijst dat ie toch behoorlijk wat in huis heeft. Het komt er niet altijd even geweldig uit, maar er zitten toch aardig wat ideeën in deze muziek. Het eerste nummer had van Holden zelf kunnen zijn, doet me erg veel denken aan diens EP/album van twee jaar terug. En ook Tobar blijkt een groot fan van Aphex Twin, getuige de titel en het schattige melodietje dat er op 3:00 ongeveer in komt.
Computers tapt uit een ander vaatje en klinkt als opgefokte shoegaze-techno. Lekker krijserig nummer en de baslijn heeft ergens wel wat van (daar is-ie weer) Aphex Twin's Pw.steal.dlynch32 (of hoe die Analord-track ook heet).
Ook wat mij betreft is Psprf Frame het absolute hoogtepunt van deze EP. Heerlijk die stevige ruis en dat bedje Nathan Fake-achtige melodietjes (want eerlijk is eerlijk: Stephan Bodzin doet op zijn album alleen maar 12 keer The Sky Was Pink na) over die minimalklikjes.
Voy a Buscar (wat zou het betekenen) is een soort postrocknummer inderdaad. Wel electronisch en binnen 4 minuten gepropt. Mooie afsluiter wel van deze EP.
Hoop wel dat ie de sound van track 1 en zeker track 3 vast blijft houden en nog weet te verbeteren, want dan staat er nog een hoop moois te wachten van meneer Tobar...