Neil Diamond - Jonathan Livingston Seagull (1973)

Inderdaad, ik berg m'n vooroordelen maar even op.

Het boek heb ik er niet op nageslagen, ook de film niet gezien, maar dit luisterspektakel levert voldoende verbeeldingskracht om te bedenken dat er een verhaal wordt verteld. Met je ogen dicht zie je de beelden, zonder dat je naar de dokter moet. Klassiek is het arrangement, een beetje bombastisch en ongetwijfeld niet goedkoop, deze productie. Als ik achterin het CD-boekje de lijst zie van muzikanten, koorleden en projectstaf, dan is de indruk gerechtvaardigd dat het hier een mega-productie betreft die weinig onderdoet voor die van de film zelf. Ik tel meer dan 130 medewerkers. Maar die deden waarschijnlijk ook allemaal mee in de film.

Diamond schreef het helemaal zelf, maar zo af en toe hoor ik bekende elementen uit de klassieke muziek. Meest lichtvoetig is het bekende Skybird, waar de overige songs zwaarmoediger en meer gedragen zijn. Het is Neil Diamond wel toevertrouwd er iets dramatisch in te leggen.

Na beluistering begrijp ik het verhaal nog niet helemaal, maar dat is voor mij van ondergeschikt belang. Een fraaie luistertrip toch. En misschien moeten we concluderen dat het album beter was dan zowel het boek als de film. In ieder geval in verkoopcijfers: het album deed het vele malen beter dan de film.

Op CD, Sony 1991. Kras- en spatvrij voor 75 eurocent.