Rygar - The Album (2001)

The Album van Michiel van der Kuy's project Rygar (genoemd naar het gelijknamige populaire computerspelletje uit de jaren '80), is heel zwart/wit gezien het eerste album van dit project wat Michiel later met Rob van Eijk nieuw leven in zou blazen middels het album Modulation.
Echter is dit album naar mijn weten nooit officieel op de markt gebracht, omdat het in principe als een promo bedoeld was.
Waarom dit album uiteindelijk nooit een officiële release heeft gekregen, is wat mij betreft een raadsel, want aan de muziek kan het niet liggen. Het is prettig in het gehoor liggende spacesynth, die een fijne afwisseling kent tussen opzwepende en rustige tracks.
Tevens staan hier ook de bekende Rygar-hits "Startracks" en "Spaceraiders" op. Allebei in twee verschillende uitvoeringen. Beide tracks zouden later opnieuw hun opwachting maken op het tweede Rygar-album Modulation.
Ondanks dat het hits waren vind ik beide nummers niet meer dan in de categorie 'aardig' vallen, gezien de rest van de nummers toch beduidend beter zijn.

Het album opent verder met "Intro" en "Marsian Attack" die beiden later opnieuw gebruikt zouden worden voor het eerste album van Area 51 (nog een project van Michiel van der Kuy en Rob van Eijk), namelijk Jupiter Beyond. "Marsian Attack" zou dan omgedoopt worden tot "Martian Storm".
Ook "Sonic Mission" zou later opnieuw zijn opwachting maken op Jupiter Beyond.
Wat dit album uniek maakt zijn de overige nummers die op geen enkel ander album zijn terug te vinden, en deze zijn stuk voor stuk prima te pruimen.
Zo is het rustige "Cosmic Choir" een vermelding waard, vanwege de smaakvolle zang die opduikt.
De cover van "Battlestar Galactica" is tevens leuk gedaan.
"Hexameron" en het wat meer trance-gevoelige "Chantra [Starmix]" zijn ook allebei erg lekker en vooral de laatste is de moeite waard, alhoewel het niet echt spacesynth is.
Verder zijn het de overige rustige tracks die er bovenuit steken. "Plutonic Ocean", "Ursa Major" (wederom met zang en mede daardoor maar ook vanwege het algehele karakter van de muziek erg naar Vangelis neigend) en "Adagio" zijn stuk voor stuk sterke nummers.

Het maakt The Album tot een afwisselend geheel die enkel ontsiert wordt door de overkill aan "Startracks"- en "Spaceraiders"-nummers. En daar heeft opvolger Modulation ook al last van.
Toch is het niveau van de rest van de nummers goed genoeg om het album boven het gemiddelde uit te laten komen.

Rygar zou pas echt knallen middels opvolger Modulation die pas zo'n 11 jaar later het levenslicht zou zien. Maar The Album is voor de rest een prima binnenkomer.