Anberlin - New Surrender (2008)

Dit bandje, blijft me steeds maar boeien.
Al vind ik dit toch aan de standaard kant, dan de andere 2 albums die ik ken: (Never Take Friendship Personal, Cities)
Maar ondanks dat is dit een fijn punkrock plaatje uit the states.

Wederom een sterk album van Anberlin. Haalt net niet het niveau van Cities, maar komt aardig in de richting.
Aanraders op dit album: The Resistance, Breaking, Breathe, Burn Out Brighter en uiteraard de afsluiter Miserabile Visu.

geweldig album vooral feel good drag is goed

'Miserabile Visu' is voor mij het hoogtepunt hier, een prima nummer. Zo heeft Anberlin een aantal prima langere nummers gemaakt (Dance Dance Christa Paffgen en Fin namelijk ook). Dit zijn bij mij ook steeds de favorieten op de betreffende albums.

Ik vind het niet terecht dat juist dit album de hoogste score krijgt van de serie die Anberlin heeft uitgebracht. Die eer komt Cities toe, wat mij betreft. Ook hun tweede vind ik nog een fractie beter, ik zou deze op de derde plaats zetten. Maar wie ben ik? Niettemin een prima album en dito score.

Nog steeds produceert deze amerikaanse band lekker in het gehoor liggende, makkelijk te verhapstukken poppy emorock, maar veel vlakker en gladder moet het niet worden. Opener The Resistance is vrij stevig en het afsluitende Miserabile Visu lekker slepend, maar alles daartussenin is aan de middelmatige kant. Door de vakkundige uitvoering steekt alles nog net boven het maaiveld uit, maar als het songmateriaal zich zo blijft ontwikkelen vrees ik een beetje voor de toekomst van de band.