Near the Parenthesis - L'Eixample (2008)

In mijn ogen, zijn beste.

Waarom heb je dan nog niet gestemd

Alweer een plaat? Doet hij snel.

Ik heb hem nog maar een paar keer geluisterd, genoeg om te weten dat deze mij het meest boeit, maar nog niet genoeg om hier een geschikt cijfer neer te zetten.

Ligt in het verlengde van de vorige 2. Niet bijzonder meer, maar wel mooi.

3,5*

Vergeleken met z'n vorige albums misschien niet bijzonder nee, maar vergeleken met de concurrentie nog steeds wel. 't blijft luisterelectronica van ongekend hoog niveau, met een duidelijke eigen stempel.

Ah, Near the Parenthesis weet me altijd in die speciale plek in mezelf te raken. Een plek die ik heel moeilijk kan openen maar voor Near the Parenthesis kan ik deze moeiteloos openen en me overgeven aan z'n quasi-religieuze muziek. Want dat is het ook wel, het is gewoon religieus geïnspireerde electronica.
Ik was net SMDM aan het beluisteren en jongen , wat een track is dit toch alweer.
Dat lichte tromgeroffel alsof een kind wat zit te slaan op z'n tamtam ,doet het gewoon voor me.
Zoals ik zeide, onschuldige fragiele religieuze electronica.
En zeker, het ligt in het verlengde.
Beter? Ik schat ze allemaal even hoog in qua kwaliteit. Het is zeker niet dat dit album door z'n snelle opvolging minder is.
Ik kan Devendra begrijpen als hij zegt dat dit z'n mooiste is...

Daar ben ik het helemaal mee eens. De 3,5* is zeker niet definitief

Erg mooie luisterelectronica inderdaad. Daar heb ik sowieso al een zwak voor. Vind de vorige toch net iets beter.

Heeft mij nog niet helemaal gepakt. Het is wel heel mooi gemaakt, alleen het doet me niet zoveel. Misschien valt het kwartje nog.

A Brief Walk in the Sea is echt heerlijk!

Voor de geïnteresseerden, een tijdje geleden heb ik een videoclip gemaakt voor Cerda's Plan. Tim heeft het filmpje zelf ook inmiddels gevonden en laten weten dat hij het erg kon waarderen.