Laura Pausini - Laura Pausini (1993)

Paul de Leeuw scoorde tegelijkertijd met zijn versie van La Solitudene (Ik wil niet dat je liegt).
Het zal wel, maar ik vind het mierzoete nikserigheid.

Ach..in ieder geval 100 keer beter dan Paul de Leeuw

dit album is een van de beste albums die ik heb gehoord, ik heb em al jaren. soms luister ik hem even weken niet, maar als ik hem weer draai kom ik weer even helemaal tot rust, omdat het album hele mooie taal, klanken en muziek bevat. je vergeet even de wereld om je heen. een echte aanrader dus! stem: 5

Mijn vader heeft deze CD ook.

Aardig album wel. Hier en daar klinkt ze wel erg kinderlijk.

-2-

Ik vind dit wel degelijke 'nikserigheid'. Ik hoor dit veel liever dan die platgeproduceerde troep zoals Leona Lewis en Celine 'El Diablo' Dion.
Dit klinkt veel spontaner en frisser.

Ik ken zat mensen die deze cd nog ergens in hun kast hebben staan. La Solitudine blijft een classic, niet alleen op Sky Radio maar ook voor anderen. Die cover kan trouwens echt niet, altijd gevonden maar hoe ouder je wordt des te meer je gaat zien dat de tuttig er vanaf spat!

Haha mijn vriendinnetje in de bovenbouw van de basisschool was enorm fan van Laura Pausini. Zodoende heb ik het tot in den treure mogen aanhoren.

Ik vind het iig veel te gladde muziek.

Gewoon een leuk popplaatje. Zit de laatste tijd bij mij verdacht veel in de speler! Ik word oud, geloof ik. Jeugdsentiment.

Wat ik soms wèl irritant vind, is haar hoge zangstem.

Dit is een Italiaanse popklassieker vol met goede songs, gezongen door de hele fraaie stem van Laura Pausini. Non C'e & La Solitudine zijn klassiekers. Perché Non Torna Piu en Il Cuore Non Si Arrende zijn ook erg mooi. Inmiddels ook op mooi doorzichtig blauw vinyl verschenen. Een aanrader!

Strani Amori van haar volgende album vind ik haar mooiste nummer!