Armored Saint - Armored Saint (1983)

Kort maar prachtig, deze EP. Drie energieke nummers, waarvan het uptempo False Alarm me het beste bevalt. Een prima start van deze ondergewaardeerde band.

2020 is het jaar waarin ik ten gronde kennis aan het maken ben met Armored Saint. Tot dusver heb ik vooral hoogtepunten uit hun oeuvre beluisterd, maar het smaakt naar meer. Mogelijk maak ik dus een wandeling doorheen hun volledige catalogus, te beginnen met dit EP'tje. Eigenlijk had deze groep onmiddellijk zijn karakteristieke sound beet: stevige, maar behoorlijk melodische up-tempo rockers met de rauwe strot van John Bush die de troepen aanvuurt. Vanaf de eerste luisterbeurt wist ik eigenlijk al dat dit helemaal mijn ding zou worden.

De drie nummers zijn allen meer dan prima. False Alarm zou op het debuutalbum opnieuw zijn verschijning mogen maken. Mijn favoriet is het afsluitende On the Way; onmogelijk om het hoofd stil te houden als die groovende drumpartij wordt ingezet, noch om een glimlach in te houden als de gitaren aan het harmoniseren gaan.