Aerosmith - Get Your Wings (1974)

Twee jaar na hun voortreffelijke debuut zingt Steven Tyler met zijn echte stem en dat zorgt voor een eerste verschil. Verder is dit Get Your Wings wat minder bluesy en licht het wat 'gemakkelijker' in het gehoor. Toch is dit ook een prima album geworden, met een aantal songs die er echt uitspringen. Bovenal is dat het geweldige Train Kept A Rollin', maar ook Same Old Song and Dance mag er zeker zijn. De ballad Season of Wither is ook mooi en Lord of the Thights mag er ook zijn. Een prima plaat, net wat minder dan hun debuut.

Ook op deze tweede plaat van Aerosmith, staan weer een aantal klassiekers. "Get Your Wings" opent met het stuwende "Same Old Song and Dance". Heerlijke riff en pompende baslijnen. Een andere geweldige rocktrack is het rollende "Train Kept a Rollin' ". De titel van dit nummer doet zichzelf eer aan, de energie is gelijk aan een op gang komende trein en vooral het middenstuk is fantastisch. "Seasons of Wither" is een mooie midtempo song. De genoemde tracks steken er wel bovenuit in vergelijking met de rest. Dit maakt de andere nummers niet slecht, maar ze steken wel af bij de genoemde klassiekers. Al met al is "Get Your Wings" net als het debuut van Aerosmith een meer dan prima plaat. Met de aanwezigheid van een drietal fantastische songs nestelt Aerosmith zich al snel in de eredivisie van de rock. Daarnaast produceren ze een karakteristiek geluid door hun rockmuziek te omlijsten met een vuig en rauw bluesrandje. Gewoon goed!

Spaced en women of the world gaan al gauw naar het stukje brein dat moeite heeft met het opslaan van ontvangen data. Dat maakt van kant A niet de meest indrukwekkende rock n blues die je misschien zou hopen. Ik had wat dat betreft ook een album van Montrose op kunnen zetten ware het niet dat Lord of the Tighs er tussen staat. Maar kant B (vanaf S.O.S.) maakt alles weer goed.
Dat moest ook wel want het debuutalbum deed niet zoveel in de US. Deze ook niet overigens maar er zat wat progressie in. De band krijgt op dit album al iets meer een eigen smoel en de productie is ook sterk verbeterd.
Train kept a rollin' werd tot het laatst en tot vervelens toe vast aan de live setlist toegevoegd. Maar eigenlijk is het gewoon ook een wereldsong met een heerlijke groove en soloos. De song gaat langzaam en ietwat mysterieus over naar Seasons of a Wither. Dat is nog eens een powerballad om naar uit te kijken. De afsluiter Pandora's Box laat alvast horen waar de heren in de toekomst in petto hebben. Sterke compositie en verdient vinkje mijnerzijds, al is het maar vanwege die klarinet voordat de riff begint. Aerosmith kwam op stoom in 1974. Hoewel het e.e.a. nog wel erg seventies klinkt toch een aanrader.
(SBM Remaster 1993. DR12)

Inmiddels opnieuw uit op good old vinyl dus check it out. Er komen meerdere re-releases aan van de eerste zovele platen. Prachtig toch. Goede muziek ware tijdloos en deze schaar ik onder goede muziek, zie mijn eerdere schrijfsel.