Damn Yankees - Don't Tread (1992)

Mijn omschrijving uit 2005 was adequaat, maar een beetje summier. Cowboy Ted Nugent (gitaar, zang) zal evenwel bij de liefhebbers geen introductie behoeven. Tommy Shaw (ook gitaar, zang) was, met de terugkeer van Dennis DeYoung in 1992 oud-Styx, maar is inmiddels weer volwaardig lid van deze Amerikaanse light-progband. Jack Blades (basgitaar, zang) was vooral bekend van Night Ranger. Enkel drummer Michael Cartellone was toen nog vrij onbekend (later zou deze nog spelen in veteranenbands als Accept en Lynyrd Skynyrd).

Welke muziek maakt een supergroep bestaande uit leden met deze achtergrond? Dat laat zich raden: vakkundige "steak & potatoes" hardrock, verpakt in puntige liedjes met een prominente plek voor gitaargeweld. De eerste paar nummers zijn ook meteen het meest representatief. Where You Goin´ Now is een ballad die de kwaliteit en het succes van High Enough (1990) net niet geëvenaard krijgt. Sommige nummers proberen het standaard-rockidioom met een fractie te ontstijgen (Mister Please, Firefly, Uprising) en dat lukt redelijk. Double Coyote is een regelrechte Doors-pastiche.

De muziek sluit precies aan bij wat het pretendeert te zijn. Hoewel het debuut doorgaans net wat beter gevonden wordt, kan geen ouwe rocker zich hier een buil aan vallen.