The Airborne Toxic Event - The Airborne Toxic Event (2008)

Door pitchfork finaal de grond ingeboord. Nu hecht ik daar over het algemeen niet erg veel waarde aan, maar na het horen van deze plaat vind ik dit een typisch geval van onrecht. Deze plaat is zeker zo slecht nog niet, integendeel 4*!

Meer dan dat, zelfs, Bartjeking. Ik stem 5. Zeker als je de plaat de kans geeft onder je huid te kruipen kom je er erg lastig van los. Hele mooie plaat.

Bij Letterman 1 liedje gehoord, dan klonk wel erg goed. Beetje in de lijn van Arcade Fire. Ben benieuwd naar de rest...

Nounou, Pitchfork is inderdaad wel érg streng... Desondanks vind ik dit plaatje ook niet alles, overstijgt lang niet altijd de middelmaat. Ik zet hem voorlopig maar op 2,5*.

Beste liedjes zijn voor mij voorlopig Papillon en Sometime Around Midnight (het liedje bij Letterman).

jammer genoeg is vormalige single Sometime Around Midnight de beste track op deze album - de rest is niet zo zeer slecht maar ook niet grijpend of intersant voor een hele album vol.
als er toch in 2009 meer een rock achtig revival komt dan zitten deze band goed (want er zijn terveel indie pop achtige bands tegenwordig die de rest volgen) - voor mij hooguit een 5 uit 10 maar zat zelfs aan een 4+ uit 10 te denken!

Gohja, zelfs die single is niet bijster origineel .Doet idd wat veel aan The Arcade Fire denken. Maar soit, kan er door, zeker niet slecht. Maar die single doe me gewoon vermoeden dat dit niet echt iets opwindends is dat ik niet mag missen.

ik begijp het oordeel van Pitchfork wel. Hoe kun je als band zoiets moois op een album zetten als Sometime around Midnight en vervolgens de rest van het album zo verkloten?

Fantastische debuutplaat.
Heftig emotionele teksten over ondermeer liefdesverdriet, depressie, stemmingswisselingen, laag zelfbeeld, pillen en wanhoop. De teksten zijn erg goed en indringend.
De muziek varieert van pop-punk a la Libertines tot Arcade Fire achtige Indie sound tot het oude Strokes werk. Maar het is vooral ook hun eigen geluid, dat staat als een huis. Beste tracks: Wishing Well (zeer indringende tekst), Sometime Around Midnight (grote hit in the USA), het fantastische op hol geslagen Innocence en de bonustracks The Winning Side (uit de tenen) en This Losing (wat een mooie violen!).

Dit album wordt op bijv. Amazon Uk op 4,5* gewaardeerd. Ik kan mij daarin vinden. Dit is om niet te missen en aangezien ik pas de 16e ben op Musicmeter die een oordeel geef, doen nog te veel mensen dat hier. Zeker als je the Arcade Fire en/of the Strokes een warm hart toedraagt kan ik je dit album aanbevelen.
Wat ook niet te missen is, zijn de 3 bonustracks op de UK editie (2009): die horen tot de beste nummers van dit album. Mocht je het album zonder deze tracks hebben, raad ik je sterk aan alsnog voor deze UK versie te gaan.

Dit is zo ontzettend goed: ik blijf het draaien. Gepolijst en rauw, indringend en vrolijk, lekker en hard: wat een muziek!! En dan ook nog een aantal echt briljante tracks (zie hierboven). Ik rond 'm naar boven af: 5,0* de volle mep voor dit heerlijk debuutalbum, maar dan wel voor de UK editie met de bonustracks.

Ben ik de eerste die hierbij aan The Glaslight Anthem denkt? Meer dan Arcade Fire..

Ik zal de eerste zijn om te zeggen dat Pitchfork nogal overdreef door een 1,6 toe te kennen, ik ben het echter niet compleet met ze oneens wat betreft de motivatie. Veel knippen plakken toegepast en een eigen geluid wordt nergens echt gevonden. Ik vind er weinig aan. 1,5*

Ondanks dat het niet vernieuwend is, klinkt het wel lekker gevarieerd.
Ik vind er geen slecht nummer opstaan en eigenlijk alleen Sometime
Around Midnight doet me aan Arcade Fire denken, verder hoor ik een
vleugje Gaslight Anthem (klinken die ook niet als), Strokes (hmm heeft
ook een dat heb ik eerder gehoord geluid) en ook nog een beetje
Elvis Costello.
Maar is dat dan erg? Omdat het er niet te dik bovenop ligt vind ik het
bij deze band niet storend. Vind het wel een lekkere plaat,
beetje somber, beetje vrolijk, grappige teksten. 4*

Erg fijne plaat!
Ik denk dat deze band nog een hoop kan groeien, maar het begin is er wel degelijk! Ook leuk om ze het live te zien doen!
Vooral nummers als Sometime Around Midnight zijn qua teksten en instrumeten erg goed gedaan. Een prachtige opbouw in het nummer, al had het grote 'gas geven' nog met iets meer power gemogen! Des-al-niet-te-min een super nummer!
En Innocence is een hele mooie afsluiter, van grote klassen!

Zeer straf plaatje voor een band met veel potentieel. De zanger heeft wel een zeer goede stem. Ik vind eigenlijk geen enkel nummer slecht op dit album, draai het meestal samen met the gaslight anthem & the national tijdens lange autoritten. Ik ben echt benieuwd naar het nieuwe album...En wat pitchfork betreft, vreselijk pretentieuze gasten...

Die associatie had ik ook. Vooral bij Gasoline. Ook hoor ik The Smiths.

En eigenlijk lijkt het muzikaal ook wel erg op The Courteeners, die vorig jaar ene zeer fraaie plaat afleverden.

Ik blijf dit echt fantastisch vinden. Zet 'm maar eens in mijn top 10 en ik blijkt niet de enige te zijn. Pitchfork kan ik echt niet meer serieus nemen.

De vergelijking met the Gaslight Anthem.... niet bepaald, nee. The Smiths kan ik me iets bij voorstellen.

Ik begin echt 'om' te raken... Missy, Papillon, Wishing Well... prima songs allemaal. Draai de plaat verrassend vaak. Alleen het middenstuk Happiness Is Overrated / Does This Mean You're Moving On? / This Is Nowhere is wat minder.

Dat vond ik eerst ook. Maar inmiddels heb ik de cd / dvd versie binnen. Op de dvd spelen ze de nummers (semi-)akoestisch op steeds een andere plek. Het klinkt goed en het ziet er leuk uit. Gasoline bijvoorbeeld gefilmd voor een gasoline treinwagon en Something New op een varende boot bestuurd door de drummende drummer. Ja ja.

En wat valt dan op: dat juist de 3 nummers die otherfool noemt, recht overeind blijven. Misschien klinken ze wat uitgekleed wat beter? En: dat Sometimes Around Midnight en Innocence met strijkersensemble erg mooi klinken en mooi gefilmd zijn. (Ik vraag me alleen af wat de drummer van Coldplay daar op viool doet ) Een aanrader dus de cd met de dvd.

Ik vind het persoonlijk echt wel iets weghebben van The Strokes!

Het knappe aan dit album is dat er eigenlijk geen missers op staan, elk nummer is leuk. Voeg daarbij 'Sometime around midnight', één van de beste singles van de laatste jaren en 'Happiness is overrated', een nummer waarvan ik echt blij wordt, en je hebt gewoon een goede cd!

Verder heeft de cd wat weinig échte toppers om een topscore te halen, maar een 4 lijkt me zeker op z'n plaats.

4*

Mijn interesse werd door een goed optreden op Lowlands 2009 aangewakkerd.
En het album is me zeker niet tegengevallen! Een goed pop-rock album, dat wat mij betreft de middelmaat ontstijgt. Vooral de afsluiter vind ik een topper!

Sometime Around Midnight is een fantastisch nummer. Goed gezongen, sterke melodie en geweldige tekst. Maar met dit nummer heb je ook gelijk het hoogtepunt te pakken. De heren gooien het bij de andere nummers over een totaal andere, voor mij niet interessante, boeg. Jammer.

Dit blijft een mooi album. Ondanks dat ze uit LA komen hebben ze meer weg van een britpop band waarvan al veel referenties zijn genoemd. Ik wil hier nog Pulp aan toevoegen.

Beste nummers zijn Innocence en Something around midnight die ook live overeind blijven tijdens het concert. Ze zijn in februari nog drie keer te zien in Paradiso Amsterdam.

Namen van andere bands worden hier al regelmatig gedropt. Naast Arcade Fire, The Gaslight Anthem, wil ik daar ook nog The Clash aan toevoegen en zeker een stuk van Bruce Springsteen. Want wat bovengenoemde bands i.i.g. gemeen hebben is de link met The Boss. Arcade Fire heeft bij een optreden een van hun helden uitgenodigt, naast eerder bijv. David Bowie, om samen een nummer te brengen. Maar ook de zanger van The Gaslight Anthem werd op de DVD London Calling.....van u weet wel wie...door Bruce uitgenodigt om samen No Surrender ten gehore te brengen. Ergo, dis is een frisse pop plaat, met invloeden van punk en theatrale bombast van The Boss, die zich uit in teksten zoals Bruce daar ook wel een handje van heeft, Wishing Well is m.i. daar wel een voorbeeld van. Maar ook de manier waarop her en der gezongen wordt, heeft ook wel wat weg van de Bruce uit de periode van Darkness, alsook de zanger van The Gaslight Anthem. Het mag dan wel van alles en nog wat weg hebben. Belangrijk blijft daarbij....klinkt het goed en weet het te overtuigen. Wat mij betreft wel. Ik heb er wel van genoten. Ben benieuwd hoe deze band zich verder zal ontwikkelen.

Inderdaad The Clash en Bruce Springsteen maar ook Johnny Cash worden geëerd in een live medley van Missy.



Missy live in Paradiso

Ik reed vandaag als Hollander in België en had natuurlijk Stu Bru aan (waarom hebben we in Holland niets vergelijkbaars?) en hoorde daar een nummer op de radio dat me enorm greep. Het was lang geleden dat ik zo uit mijn dak ging op een nummer dat ik nog nooit had gehoord. Net even opgezocht op de playlist van Stu Bru. Het blijkt Sometime around midnight te zijn van The Airborne Toxic Event. Daar had ik echt nog nooit van gehoord. Blijkt het al drie jaar oud te zijn. Dus direct maar YouTube gecheckt op deze band. En, hoewel op het eerste moment minder pakkend dan het eerder genoemde sam, klinkt het wel hoopgevend.

Hoe kan het dat dit destijds helemaal langs me heen is gegaan? Is dit ooit op de Nederlandse radio gedraaid? Of is het inderdaad aan me voorbij gegaan zonder dat ik het door had?

Op de radio lijkt me wel erg hoog gegrepen voor dit bandje.
Al moet ik eerlijk toegeven dat ik nooit radio luister.

Wel weet ik dat ze in 2009 op Lowlands stonden en een paar maanden terug stonden ze vijf keer in Paradiso.

vijf keer.... dan ligt het dus duidelijk aan mij..... Toch maar via Internet naar Stu Bru gaan luisteren dus.

Correctie: vier keer.

Ja, ik word nu inderdaad wel benieuwd naar die zender.
Ik heb over het algemeen een slechte relatie met de radio, maar ik zal het eens proberen!