James Taylor - Covers (2008)

Ik heb 2 sterren gegeven, vanwege het sufheidsgehalte van deze plaat. Niets dan droge covers.
Allemaal rustig kabbelende nummers en meneer James Taylor voegt echt niets bij.
Eigenlijk denk ik erover om naar 1,5 sterren te gaan. De uitvoering van "Suzanne" is werkelijk tenenkrommend slecht.

Ik ben ook zeer benieuwd naar de 4* onderbouwing van J.J. Wever

U vraagt, wij draaien.

Naar mijn bescheiden mening heeft James Taylor één van de mooiste stemmen in de popgeschiedenis. Al draagt hij voor uit het telefoonboek, ik zal het mooi blijven vinden. Op dit coveralbum zijn de versies van Glenn Campbell's Whichita Lineman (geschreven door Jimmy Webb), George Jones's Why Baby Why en de Detroit Spinner's Sadie mijn favourieten. De plaat is allerminst suf, inderdaad wel rustig maar wat verwacht je dan, keiharde gitaarsolo's?

Ik denk dat er nog wel een groot gebied zit tussen rustig en keiharde gitaarsolo`s.

Maar goed, bedankt voor je toelichting. Ik denk dat verschillende meningen moeten kunnen en als ik 2* geef en het suf noem, denk ik dat het niet meer dan fair is als jij met 4* ook verteld waarom dit wel goed is in jouw ogen.
Vandaar mijn vraag.

Ben destijds fan geworden van James Taylor toen ik het liedje Handyman hoorde tijdens een film.
Ben sindsdien alles gaan verzamelen en heb dus ook deze cover CD
zo snel mogelijk aangeschaft.
Was eerlijk gezegd van te voren ook niet zo enthousiast toen ik hoorde
dat er enkel covers op de CD zouden staan, maar moet bekennen dat hij me aangenaam verrast.
Staan inderdaad een paar rustige nummers op (Wichita Lineman, Seminala Wind en Sadie) maar laten dat nu juist mijn persoonlijke favorieten zijn.
Ben het dan ook helemaal met J J Wever eens, mooie gevarieerde plaat, heerlijk om naar te luisteren.

Ik heb alle cd's van James, ben dol op zijn stem en flonkerende gitaarspel maar wat hij er nu van bakt.... Wat een saaie plaat. JJ noemt de plaat rustig, ik noem het liever gemakzuchtig. Na de tegenvallende October Road, de kerst-cd en wat overbodige live-opnamen nu dít weer. James, als je even niets meer te zeggen hebt, mag je best een tijdje stil zijn, hoor!

inderdaad , zwakke plaat van james die geen noot meerwaarde aan de covers die in feite allemaal beter zijn van de originele artiesten , te vermijden !!!!

Heel zwak, Summertime Blues, echt tenenkrommend om naar te luisteren. Het zweet breekt me weer uit.
De miskoop van de maand.

Wat slaapverwekkende slappe muzak. Ben wel beter van deze oude troubadour gewend. Suzanne mist de zeggingskracht van een Cohen en nog maar te zwijgen over de doodgebloeide Summertime Blues. Not Fade Away....denk van wel.

Akkoord, die springt er inderdaad uit...
Verder vind ik dit een "te doen" plaatje. Geen meesterwerk, zelfs niet in de buurt, maar als gezellig achtergrondmuziekje heeft het zijn bestaansrecht. Gezellige achtergrondmuziekjes moeten er ook zijn.

James Taylor bewijst op dit album dat covers van goede liedjes gespeeld door goede muzikanten lang niet altijd geslaagd zijn. vermoedelijk ligt dat bij dit album aan de arrangementen en de behoorlijk gladde, gepolijste productie.

gelukkig is het niet alleen kommer en kwel, want met "I'm Growing" (William Robinson/Warren Moore), "Wichita Lineman" (Jimmy Webb), "Why Baby Why" (Darrell Edwards/George Jones) met een fraai koortje, "Seminole Wind" (John Anderson) en "Sadie" staan er ook een 5-tal nummers op het originele album die het beluisteren waard zijn. de overige 5 covers zijn niet erg geslaagd en kunnen inderdaad niet tippen aan de originelen.

van de 8 bonus tracks verschenen er 6 eerder op de EP "Other Covers" (2009) en zijn "Summertime Blues" en "Not Fade Away" nieuw. beide zijn niet bepaald goed te noemen. 2 van die 8 nummers ontstijgen de middelmaat, de traditional "Wasn't That a Mighty Storm", waarvan de cover versie van Nanci Griffith op het album "Other Voices Too" te prefereren valt en de Tom Waits cover "Shiver Me Timbers", hoewel ik de de laid-back cover van "Memphis" (Chuck Berry) ook best lekker vind.

onder de sessiemuzikanten bevinden zich behalve een blazerssectie o.a. de klasbakken Steve Gadd (drums), Jimmy Johnson (bass), Michael Landau (electric guitars) en Luis Conte (percussion).

Album werd geproduceerd door Dave O'Donnell & James Taylor
Recorded at The Barn, Washington, Massachusetts

deelcitaat uit de liner notes (James, June '08)

"I've done covers of other people's songs since the beginning. Looking over the various collections of my tunes (record labels love to re-release), a fair-sized portion of my "hits" have been covers "You've Got a Friend", "How Sweet it Is", "Up On the Roof", "Handyman"...so this is not uncharted water for me. I've always thought that writing an original song and reinterpreting someone else's were similar processes; just as making music is a lot like listening to it"