Disharmonic Orchestra - Not to Be Undimensional Conscious (1992)

Ietsje minder als de eerste.. de ruwe randjes zijn een beetje afgeslepen en ze proberen hier een poging te doen tot regulierder rock, zover je het daar bij een band als dit over kan hebben Maar er staat genoeg briljants op, nog steeds enorm leipe drumpatronen en lekkere logge bas.. Idiosyncrasy en Time Frame zijn de beste tracks hier.

Erg leuk dat de band de sound verder probeert uit te werken, maar het levert slechts bij vlagen kippenvel op, en zelfs een enkel tenenkrommende (bring the beat back... ). Maar 't is er ook eentje die ik eerst vaker wil horen voor ik er een prijsje op sticker.

Sinds gisteren weer herontdekt, heb helaas de vinyl versie van 30 jaar geleden helemaal ral gedraaid door een pickup naald die rare dingen deed. Gevolg allemaal krassen en niet meer af te spelen. Maar gossamme wat werd ik weer weg geblazen. Expositionsprophylaxe draai ik nog wel geregeld en wat ik me kon herinneren vond Not to be... een stuk minder interessant. Maar moet m'n mening 30 jaar later toch bijstellen. Heerlijk tegendraadse riffs, pompende geniale drums en lekkere baspartijen met interessante en soms geniaal in elkaar gezette nummers maken dit voor mij toch wel tot een juweeltje. Fijne herontdekking. Eerlijk gezegd, dat rapstukje in Return of the living beat had voor mij ook niet gehoeven. Maar geeft wel het lef van de band aan om buiten de gebaande paden te gaan. Vooral in die tijd was dat niet evident en werd je er in recensies van gerenommeerde muziekbladen vaak om afgeslacht. Martin Messner is echt een van de beste drummers in het genre.