Superpitcher - Here Comes Love (2004)

Op eerste gehoor redelijk licht verteerbaar electro album met hier en daar toch een wat, door laten we zeggen functionele monotonie, intrigerende unheimische sfeer. Op een vervreemdende manier "dansbaar". Boeiend.

De cover van Fever had overigens niet gehoeven.

"Schaffel" noemen ze de muziek van Superpitcher. Dit album ken ik niet, maar wel een paar bloedmooie remixen van Happiness door Michael Mayer en Lawrence.

Best een behoorlijk lekker album. Erg sfeervol, vrij minimaal. Nadeel na een paar luisterbeurten is wel dat sommige tracks wat smoel missen, maar ik kan hier nog altijd een ruime 3,5 aan kwijt.

Geef mij maar zijn mixcd's. Al blijft Happiness natuurlijk een ongelooflijk pareltje.

Zoals wel vaker garandeert juist de schijnbare monotonie een hoge draaibaarheidsfactor. Vind de opvolger nog iets beter.