Hans Zimmer - King Arthur (2004)

Grootschalig uitpakkende Zimmer score.Samenvattend is het niet meer als voort- en opbouwen van een dreigende, heroische en gevoelige geluid.Zimmer mixt lagen percussie door elkaar heen met een groots koor.Het meeste heeft dit koor gemeen met Crimson Tide en The Peacemaker.Vooral wanneer de grandioze explosie van weer een climax opduikt.Moya Brennan maakte ook deel uit van het geheel waar Enya ook bijzat, wat overeenkomsten met zich meebrengt, als ze te horen is in de score.Het Gladiator effect van de klagende vocaal, is voor het eerst zeer matig in ''Tell Me Now'', wat weer een leuke variant probeerde te zijn op ''Now We Are Free''.''Joh schrijf eens iets in de richting van Gladiator''.Hier en daar maakt de duduk zijn opwachting, met de meest functionele waarde in ''All of Them''.Bij de opening van deze track gaan de indringende duduk klanken over in de stem van Brennan, als een perfecte overgang.Gevoelsmatig, en tevens stralen zowel het instrument als de stem dezelfde sfeer uit en haast identiek in geluid, al is het maar voor even.Nick Glennie Smith wurmt zich er hier en daar ook nog tussen en roept een zeer groot deja vu op richting The Rock.Op het gebied van wie schrijft wat, hoeveel schreef jij? Nou ik een boel en jij?
4.5 sterren

Ik vind em goed, maar hij blijft niet erg hangen en blinkt zeker niet uit in originaliteit. De hele score bij elkaar echter vind ik zeer de moeite waard en fijn om naar te luisteren.
Tell Me Now vind ik een erg mooie opening, kippenvel a la May it Be ( LOTR ).
Woad of Ruin en All of Them zijn vervolgens de uitblinkers.
Schitterende muziek en daarom een welverdiende hoge score
4*