Mychael Danna - Ride with the Devil (1999)

In Canada heeft en had hij de vrijheid, in de Hollywood wereld werd Danna in een hokje gestopt en als het ware gedwongen bepaalde composities anders te schrijven. Hij wilde iets kleinschaligers schrijven, maar keer na keer kwamen de telefoontjes binnen. Of hij dit en dat kon aanpassen en het groter kon maken. Groter, maak het groter, dat was wat de producent wilde. Danna gaf toe dat hij een paar geweldige dwang one liners op zijn antwoordapparaat heeft bewaard vanwege de hoge comedy factor. Toch is de score zeer de moeite waard. Een score die goed in de tijd geplaatst is qua instrumentatie en stijl.

Heftig mooie score.

Mijn favoriete track is Clark Farm Shootout. Met een paar percussieslagen leidt hij enkele snelle, zeer dreigende verschillende lagen strijkers in die opbouwen tot een werkelijk machtig hoogtepunt van het immens hoofdthema. De countryviool komt er op een heel subtiele manier uit tevoorschijn terwijl de drums en strijkers op de achtergrond nog volop aan het werk zijn. Het hoogtepunt geeft een schitterend gevoel met het koper en even daarna de gezellige gitaar. Echt werkelijk buiten gewoon goed (Net niet overenthousiast) Natuurlijk gaat het niet enkel over deze track.

De tedere momenten zijn trouwens ook heel aardig. Fireside Letter is zo'n heel mooi, eenvoudig moment. De countryviool (I hope so) verschijnt heel wat en geeft de score een heel eigen sfeer. De score doet omwille van die viool soms denken aan The Spitfire Grill van James Horner.

De song valt ook best mee omdat ie zo goed past in de stijl van de score.

Let ook op de wisseling van stijl. Danna suggereert eerst iets Zuiderlijks, waarna na verloop van tijd dit steeds ietsje meer van geluid verandert en aanpak. In principe vanaf '' Clark Farm Shoot-out'' wordt het grootser, terwijl de karakters in de films steeds verder noordelijker trekken. Veel stukken hierna zijn vooral gekenmerkt door de typische ''Jo met de banjo en Mien met de mandoline'' geluiden. Hierna wordt het veelal romantisch, met een wat kalmerender effect. Op die losbarstingen tussen door na. Wat ik trouwens niet echt vind werken is dat bombastische wat in enkele gevallen later in de film zijn kracht al voor een redelijk deel verloren heeft en bovendien ergens veel meer in toom gehouden had moeten worden (met een cruciaal stuk waar score bijvoorbeeld precies het tegenovergestelde suggereert als wat er op het scherm gebeurt).

Bregt: Ik mag hopen dat je met de song het volksvermaak nummer bedoelt en niet dat laatste nummer van die ''ik speel in de film en zing een liedje, leuk heh!'' Jewel?

Het liedje van Jewel is niet speciaal voor de film geschreven hoor. Is geplukt van haar tweede cd.

Dat beweer ik toch ook niet Ik vind het altijd een slap gegeven als een zangeres in een film zit als actrice en dan nog even wat promotie als voor haar zelf maakt of gevraagd wordt iets voor de film te schrijven.

Daar heb je helemaal gelijk in. Mijn excuses .

Hahaha

Nee, die niet. Ik heb die zelfs niet beluisterd. Maar bij deze wil ik dat zeker niet meer doen als ik er per ongeluk eens mee te maken heb.

Je doelt dus op het ''Oakland tree'' liedje met een zanger met gespleten persoonlijkheid? Is overigens heel kort in de film gebruikt. Eerste paar zinnen en dempt dan al snel weg voor conversatie...

Oh, wat blijft Clark Farm Shootout toch een machtige track, binnenkort maar eens uitkijken naar de hele CD

En, er al op uitgekeken?

Nog lang niet, Clark Farm Shootout blijft een machtige track

Vraag het over een jaar wel weer!