Wereldsterren Geven voor Leven (1974)
mijn stem
7 stemmen
Nederland
Pop
Label: Phonogram
-
Charles Aznavour - The Old Fashioned Way
-
The New Seekers - You Won't Find Another Fool Like Me
-
Vicky Leandros - I Am
-
Charlie Rich - The Most Beautiful Girl
-
Demis Roussos - Forever and Ever
-
Shirley Bassey - Never, Never, Never
-
Ray Conniff en The Singers - You Are the Sunshine of My Life
-
Roberta Flack - Killing Me Softly with His Song
-
Herb Alpert - Thanks for the Memory
-
Cat Stevens - Morning Has Broken
-
The Cats - Love in Your Eyes
-
Helen Reddy - I Don´t Know How to Love Him
-
Johnny Cash - Orange Blossom Special
-
Nana Mouskouri - Try to Remember
0
Simon Smith (crew)
geplaatst: 15 november 2008, 17:28 uur
Deze plaat kom je vaak tegen op rommelmarkten e.d., mijn ouders hebben m ook in de kast staan, kan ik me herinneren.
0
geplaatst: 15 november 2008, 18:01 uur
Ja, mijn exemplaar (gescand voor de Mume) is ook van mijn ouders geweest. Ik vond het ook toen al maar niks, deze verzameling. Natuurlijk staan er wel een paar acceptabele nummers op - die je overigens al had - maar dus ook New Seekers en Ray Conniff.
0
geplaatst: 17 december 2011, 11:58 uur
Heb hem ook in de kringloopwinkel gekocht voor een kwartje geloof ik. Waarom weet ik eigenlijk niet.
Deze elpee werd uitgebracht ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van het Koningin Wilhelmina Fonds en het 50-jarig bestaan van de NCRV en de inzamelingsactie "Geven Voor Leven" die daaraan gekoppeld was. Een en ander werd op 29-11-1974 middels een marathonuitzending uitgezonden op TV.
3 gulden 50 van iedere verkochte elpee ging naar dit goede doel.
Erg 'middle of the road' omdat hij een breed publiek moest aanboren.
Er staan een paar mooie nummers op: Cat Stevens met Morning Has Broken (klassieker wat mij betreft), Helen Reddy met dat liedje uit Jesus Christ Superstar en The Cats (altijd wel goed). Johnny Cash, Charlie Rich en Demis Roussos kan ik ook nog wel aanhoren, maar de rest heeft een wel heel erg hoog Willem Duys (R.I.P.) gehalte.
Deze elpee werd uitgebracht ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van het Koningin Wilhelmina Fonds en het 50-jarig bestaan van de NCRV en de inzamelingsactie "Geven Voor Leven" die daaraan gekoppeld was. Een en ander werd op 29-11-1974 middels een marathonuitzending uitgezonden op TV.
3 gulden 50 van iedere verkochte elpee ging naar dit goede doel.
Erg 'middle of the road' omdat hij een breed publiek moest aanboren.
Er staan een paar mooie nummers op: Cat Stevens met Morning Has Broken (klassieker wat mij betreft), Helen Reddy met dat liedje uit Jesus Christ Superstar en The Cats (altijd wel goed). Johnny Cash, Charlie Rich en Demis Roussos kan ik ook nog wel aanhoren, maar de rest heeft een wel heel erg hoog Willem Duys (R.I.P.) gehalte.
0
geplaatst: 12 januari 2014, 13:19 uur
De meeste muziek is natuurlijk gelinkt aan je jonge verleden, veel er van heeft in de Top 40 gestaan.
Het is een iets andere verzamelaar dan alle gebruikelijke verzamelaars in die tijd, vanwege het goede doel. Om die reden geef ik alsnog, 40 jaar dan maar na datum, een halfje extra.
Het is van die muziek waarbij ik, in mijn eigen indeling, de artiesten in de verzamelnaam "vocaal" laat vallen. Dames en heren die, op z'n vriendelijkst, middle of the road nummers van anderen zingen. Een paar uitzonderingen (Cash, Cats, Cat Stevens) daargelaten.
De Stevie Wonder cover van de Ray Conniff singers is tenenkrommend zoet. Vreemd genoeg past het nog een beetje in de wintertijd van het jaar. Conniff, geboren in 1916, was een internationale orkestleider die veel werk van anderen (opnieuw) ten gehore bracht met een groot orkest. Dat heeft hij in een enorme productie (soms drie albums per jaar, twee instrumentaal en één vocaal) gedaan van 1955 tot 2000. Hij overleed in 2002.
Van Nana Mouskouri hoor ik pas nu dat het de engelstalige versie is van Zomer in Zeeland.
Enfin, de cassette die ik er van had, heb ik gerepareerd (band gebroken aan het einde). Het was, ook uit nostalgische overwegingen, mijn eer te na het ongerepareerd te laten liggen. Het is jammer van het oorspronkelijke "huisje" van de cassette (hoe heet dat) dat ik moest breken. Waarom de originele musicassettes gelijmd waren en geen schroeven hadden zoals lege cassettes is mij altijd een raadsel geweest.
Maar goed, ik heb het album weer eens afgedraaid, voor het eerst in 35 jaar en heb het volledig aan kunnen horen.
Het is een iets andere verzamelaar dan alle gebruikelijke verzamelaars in die tijd, vanwege het goede doel. Om die reden geef ik alsnog, 40 jaar dan maar na datum, een halfje extra.
Het is van die muziek waarbij ik, in mijn eigen indeling, de artiesten in de verzamelnaam "vocaal" laat vallen. Dames en heren die, op z'n vriendelijkst, middle of the road nummers van anderen zingen. Een paar uitzonderingen (Cash, Cats, Cat Stevens) daargelaten.
De Stevie Wonder cover van de Ray Conniff singers is tenenkrommend zoet. Vreemd genoeg past het nog een beetje in de wintertijd van het jaar. Conniff, geboren in 1916, was een internationale orkestleider die veel werk van anderen (opnieuw) ten gehore bracht met een groot orkest. Dat heeft hij in een enorme productie (soms drie albums per jaar, twee instrumentaal en één vocaal) gedaan van 1955 tot 2000. Hij overleed in 2002.
Van Nana Mouskouri hoor ik pas nu dat het de engelstalige versie is van Zomer in Zeeland.
Enfin, de cassette die ik er van had, heb ik gerepareerd (band gebroken aan het einde). Het was, ook uit nostalgische overwegingen, mijn eer te na het ongerepareerd te laten liggen. Het is jammer van het oorspronkelijke "huisje" van de cassette (hoe heet dat) dat ik moest breken. Waarom de originele musicassettes gelijmd waren en geen schroeven hadden zoals lege cassettes is mij altijd een raadsel geweest.
Maar goed, ik heb het album weer eens afgedraaid, voor het eerst in 35 jaar en heb het volledig aan kunnen horen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.