The Church - Beside Yourself (2004)

Het album Beside Yourself uit 2004 is een onverwachte bonus voor liefhebbers van The Church. Volgens de sticker op de hoes is het een verzameling b-kanten, rariteiten en ongebruikte tracks uit de Forget Yourself-sessies. Wat direct opvalt, is dat de nummers een eigen leven hebben en een cohesie uitstralen die het originele album Forget Yourself mist. Openers als Jazz en Hitspacebar tonen meteen dat de band hier durft te spelen met ritme en textuur. Waar Forget Yourself soms te modderig en geremd klinkt, ademen deze tracks meer vrijheid. De gitaren van Willson-Piper en Koppes liggen prominent in de mix, soms zacht en suggestief, soms scherp en direct, terwijl Kilbeys zang de rode draad vormt.

Midden op het album vallen Crash / Ride, Moodertronic en Tel Aviv op door hun subtiele variatie in tempo en dynamiek. De nummers zijn vaak korter en directer dan de epische tracks van andere albums, maar verliezen daardoor geen gelaagdheid. Integendeel: elk nummer voelt zorgvuldig geconstrueerd, met aandacht voor detail in gitaarlijnen, basloopjes en percussie. Het slotstuk is indrukwekkend: Cantilever en het monumentale Serpent Easy laten zien hoe ver de band durft te gaan in textuur en sfeer. Serpent Easy strekt zich uit over bijna vijftien minuten, een kronkelende, hypnotiserende reis die de luisteraar volledig onderdompelt in een weids klanklandschap.

Voor mij bewijst Beside Yourself dat de kracht van The Church niet alleen ligt in hun officiële albums, maar ook in de verzamelingen van vergeten tracks: rauwer, experimenteel en soms persoonlijker, maar altijd met een onmiskenbare muzikale consistentie. De nummers voelen eerlijker en vaak sterker dan de tracks die op het originele album zijn beland. Dit is een album dat uitnodigt om de band in een ander licht te zien, waarbij de creatieve chemie tussen Kilbey, Willson-Piper en Koppes ongefilterd tot uiting komt. Voor liefhebbers van het dromerige, melancholieke en subtiel psychedelische geluid van The Church is dit een must-have.