Antony and the Johnsons - Another World (2008)

Pure interesse toch wel. Ik luister erg veel moderne folk de laatste tijd, en Antony and the Johnsons staat toch wel bekend als een van de pijlers in die stroming. Logisch dus dat ik het op zijn minst een keer wilde proberen. Een heel album was er toe nu toe niet van gekomen, en nu deze EP uitkwam wilde ik me er toch maar eens aan wagen. Jammer dat het me zoals verwacht toch niet pakte.

Ik ben er (nog) niet zo fan van deze ep, het is allemaal weer goed maar ik mis iets dat er op I fell in love whit a dead boy en de andere albums er wel was.

Weer een prachtplaat van Antony en het is net als goede wijn: laat het even rijpen.

Wat een vreselijk nare hoes. Elke keer als ik MuMe bezoek, zie ik als eerste deze irritante hoes. Muziek kan dan prima zijn, maar het oog wil ook wat

Wat vind je er zo vreselijk aan? Ik vind het juist mooi en prima bij de muziek passen die Antony maakt.

Als ik er voor in de stemming ben is het prachtig. Mooie complete songs, de breekbare stem van Antony blijft me intrigreren.

Dat bloedende hoofd ook echt in het boekje. Werkelijk afschuwelijk, maar erg intrigerend. De EP zelf pakt me maar deels, maar zoals al eerder gezegd heeft deze wat langer nodig om het kwartje te laten rollen.

Alleen al de vraag: "Wat vindt je er zo vreselijk aan?"... Geniet lekker van de muziek, maar mijn genre is het niet en ook zeker niet mijn albumhoes... . Geprobeerd deze Ep uit te luisteren, maar ik haak voor het einde al af.

1,5* voor de moeite...

Dan vind ik niet dat je echt mag stemmen (ook al heb ik vaak die neiging zelf ook, maar dan gewoon denken, naja laat maar)

Want? Ik heb de EP gehoord op het laatste nummer na en vind er geen drol aan? I.c.m. de hoes geef ik dan 1,5* en dat mag dus niet?
Raar, maar mijn stem blijft staan, aangezien een ieder zijn mening mag geven en dus ook zelf mag uitmaken welke stem hij of zij uitbrengt

PS: 1,5* is bij nader inzien nog ruim gegeven

Natuurlijk mag je een eigen mening hebben en deze mag je ook zeker vertalen naar een cijfer, maar wat baltasound denk ik probeert te zeggen is dat wanneer je al weinig (interesse) hebt met een bepaald genre het moeilijk is een goed oordeel te vellen.

Wanneer ik bijvoorbeeld luister naar een noise-cdtje, muziek die ik gewoonweg niet snap, zou ik deze altijd een 1 geven. Dit cijfer is dan echter gebaseerd op de kwaliteit van de muziek (het kan in dat genre een heel goed album zijn) maar enkel op het feit dat het muziek is in dat genre...

dat gezegd hebbende is een 1.5 zeker nog ruim

Wat betreft het album, ik vind zeker shake that devil steeds briljanter worden!

Dat gebeurt zovaak bij MuMe, maar als echte muziekliefhebber kan ik me wel enigszins neutraal opstellen hoor... Maar daarom zei ik al: geniet ervan

Vanavond heb ik het titelnummer op de radio gehoord. Fantastisch.
Ik hoop dat de overige nummers het qua kwaliteit een beetje kunnen bijbenen, want I'm A Bird Now stelde me een beetje teleur na het debuutalbum.

We zullen horen..

Wat een gezeur weer hier, laat IntoMusic hier lekker op stemmen. Ik kan me goed voorstellen dat iemand dit niets vindt.

Ik heb er inmiddels een halfje bijgedaan, toch wel een mooi eptje

Wat ben je nou aan het lullen man? Jij geeft aan dat je dit een 'vreselijk nare hoes' vindt, dus ik vraag me af waarom.
En dat je hier een 1,5 voor geeft, prima. Geef het desnoods 0 sterren.

Maar wat vindt je uiteindelijk nou zo vreselijk naar aan de hoes, of kun je dat niet uitleggen?

Ik vind het boekje wel mooi: supermooi papier (lekker stevig en glimmend) en er wordt nog moeite voor gedaan en dat bevalt me wel.
In hetzelfde boekje staat dat alleen Another World op het nieuwe album The Crying Light zal komen te staan dus met de aanschaf van deze EP heb je toch mooi weer 4 extra Antony-tracks in huis.

Beetje emotioneel geworden? Het nare mens op de voorkant met het vreselijk naar opgemaakte gezicht... Zegt dat voldoende? Tevens heb ik de nummer beluisterd en kwam ik uit op een 1,5 inclusief de hoes. Daarbij vond ik ook de stem geregeld irriteren... Beter onderbouwd zo?

Ennuh Misja..., Voortaan kun je het ook even normaal vragen wat iemand ervan vindt . Maar aldoende leert men in dit leven

beste jongen, dat heb ik toch gedaan? mijn eerste reactie op jouw bericht was m.i. zeer normaal en zelfs aardig.

In ieder geval, misschien dat je later nog eens terug komt op je mening.

En oja, met wijze J.P. Balkenende achtige uitspraken als "aldoende leert men in dit leven" hoef je bij mij niet aan te komen.

Tot zover.

vandaag gekocht en vanavond natuurlijk direct beluisterd!!....nog te pril om een cijfer te geven. Ik heb de eerste twee cd`s van Antony ook. Die vind ik echt briljant....mis op deze EP tot nu toe de sfeer die zo kenmerken en bijzonder is op de eerste cd`s..de sound is nogal anders....ff wennen...

Oef! Wat is Hope Mountain toch een mooie afsluiter van deze bijzondere EP - kan niet wachten op het nieuwe album en hopelijk een optreden in Nederland. Want Antony die een Beyoncé-nummer zingt, wil ik niet missen:

http://www.youtube.com/watch?v=0OfCOU7l8Fw

en het is weer een topper! ben erg benieuwd naar het volledig album

Ai ai ai..., het tweede deel van Shake That Devil. Die gaat 's ochtends mee in de auto.

Bij Shake That Devil klinkt het in het begin net alsof hij al kauwgomkauwend het nummer inzingt.

Nu pas gehoord. Klinkt sowieso anders dan vorige platen. Oordeel blijft nog even in de koelkast staan

Shake that devil is de echte topper op deze ep. Ik ben gek op nummers die je in eerste instantie weinig doen, of zelfs irritant vind en die vervolgens langzaam hun geheimen prijsgeven. Wat een nummer. Ik hoop dat op "The crying light" meer van dit soort verassingen te vinden zijn. Ik kan best leven met een soort "I am a bird now 2", maar als Antony echt zo'n grote is als ik vermoed, gaat hij door dit soort vernieuwende tracks nog jaren meekunnen.

weer heel mooi!

Goede EP, maar kan niet tippen aan het fantastisch debuutalbum. Net als de andere albums, trouwens,...

De kwaliteit van deze EP is toch behoorlijk minder dan van het album The Crying Light, waar de titeltrack Another World op staat. De sfeer en samenhang die daar wel is, ontbreekt hier. Wat wel weer aardig is, is de afwisseling op deze EP. Alleen het ene nummer bevalt daarbij beter dan het andere. Crackagen is best een mooi liedje. Het tweede snellere gedeelte van Shake That Devil is heel aardig, het begin uiterst matig. Iemand had het over kauwgom in z'n mond: zou zomaar kunnen. Sing For Me is een behoorlijk nummer, maar Hope Mountain is echt ondermaats.

Ik moet zeggen dat ik me best op een dwaalspoor gezet voel, door commentaren en beoordelingen van sommigen hier, die deze EP (bijna) even hoog waarderen als het album. Ieder zijn mening natuurlijk, maar ik verbaas me hier oprecht over. Het is nogal een kwaliteitsverschilletje.
Mogelijk heeft het te maken met het feit dat eerst deze EP uitkwam en daarna pas het album. Wat mij betreft dus geen aanrader.

De wereld van muzikale kunst werd deels opnieuw gedefinieerd met het verschijnen van 'Another World', een kleinood van een EP gebracht door Antony & The Johnsons. Dit mooie album onthult een diepgaande reis door het landschap van emoties, gedrenkt in een etherische sfeer die de luisteraar meevoert naar een andere dimensie.

Antony Hegarty, met zijn kenmerkende, huiveringwekkende vibrato, borduurt een rijk tapijt van klanken en sentimenten. Zijn stem, een amalgaam van pijn en puurheid, echoot door de zielen van degenen die luisteren, waardoor ze verankerd blijven aan elk woord en elke noot. 'Another World' is niet zomaar een muziekstuk; het is een bekentenis, een spirituele odyssee die de banaliteit van ons dagelijks bestaan overstijgt.

De titeltrack, 'Another World', is een lamentatie voor het verlies van de ongerepte natuur en een smeekbede voor een ontsnapping naar een onbezoedelde staat van zijn. Het is zowel een elegie als een wake-up call, verpakt in een melodie zo bitterzoet dat het je hart in een ijzeren greep houdt.

De overige nummers op de EP, zoals 'Crackagen', 'Shake That Devil' en 'Sing For Me', zijn diverse verkenningen van verlangen, verdriet en verlossing. Elke compositie is uniek, maar ze zijn alle verenigd in hun vermogen om de luisteraar diep te raken en tot nadenken aan te zetten.

In een wereld die vaak gedomineerd wordt door vluchtige trends en oppervlakkige genoegens, biedt 'Another World' door Antony & The Johnsons een zeldzame, onvervalste blik in de menselijke ziel. Dit is geen gewone EP; het is een kunstwerk dat weerklank vindt in de eeuwigheid.

Kortom, 'Another World' is een epische saga, verpakt in een klein formaat. Het is een testament van Antony Hegarty's ongeëvenaarde talent om de diepste krochten van menselijke emoties te verkennen. Voor degenen onder ons die dorsten naar echtheid in muziek, biedt deze EP een baken van licht in een soms duistere wereld.

Eerder gepubliceerd op www.jorros-muziekkeuze.nl