Donna Summer - The Journey (2003)

R.I.P Donna

Had eigenlijk niets van haar in mijn verzameling omdat disco niet helemaal mijn ding is. Maar ik realiseer me ook dat mijn favoriete muziekjes zonder Donna misschien niet eens bestaan hadden. Daarom toch maar even een uiting van respect aan haar.

Zo, even de tracklisting een update gegeven. Ik heb namelijk de limited edition uitvoering onlangs aangeschaft waar een bonus disc bijzit. Hier staan 12" versies op van een aantal hits plus twee nieuwe nummers. Meest opvallende track is de maar liefst 15.53 minuten durende Patrick Cowley mix van I Feel Love. Deze werd in 1978 gemaakt door de disco en Hi-NRG pionier Patrick Cowley, was alleen op 12" vinyl verkrijgbaar en was een club classic. Deze enorm uitgesponnen versie maakt het weer een beetje goed dat op de 1ste CD slechts de edit van I Feel Love staat.
Let wel op dat je de UK versie koopt van deze limited edition (gewoon op Amazon UK te vinden). Op de USA versie staat de 8 minuten versie en is de tracklisting van de bonus disc anders.

De 1ste CD bevat natuurlijk (bijna) al haar hits waarvan voor mij het al eerder genoemde I Feel Love, Love Is in Control (Finger on the Trigger) en vooral State of Independence (wat een geweldig nummer is dit toch) er bovenuit springen. De laatste twee geproduceerd door Quincy Jones en met behulp van de stemmen van onder andere Michael Jackson, Lionel Richie, Dionne Warwick en Stevie Wonder.

Is die ook ergens te streamen (behalve dan op YT)?

Ik meen dat Spotify ooit The Journey beschikbaar had maar dat is nu niet meer zo.

Ik zou het niet weten. Ik ben nog van de oude stempel en koop mijn muziek op CD (ook 2de hands). Met die prijzen van tegenwoordig prima te doen en het klinkt gewoon geweldig goed over de installatie.
Daarnaast worden er best veel albums op CD heruitgebracht voor vriendelijke prijzen die al tijden niet te krijgen waren.

Ik las net dit bericht als een door mij geschreven bericht
Ik ben net zo, het is wat je passie is ... CD's verzamelen is voor mij een must ,naast muziekliefhebber zijn..heerlijk
Deze verzamelaar is niet verkeerd
Zelf heb ik The Dance Collection (the 12") uit '87 en The Ultimate Collection uit 2003 ,voor mij is dat behoorlijk compleet en genoeg wat Donna Summer betreft

Zo, even een halve ster erbij voor dit toch wel mooi samengestelde album. Qua geluid klinkt deze CD namelijk helemaal goed, het feit dat de nummers er chronologisch opstaan is een dikke pre en bij vaker beluisteren winnen veel andere nummers aan kracht.
Wat mij opvalt is dat haar stem soms anders klinkt, zo lijkt het op het nummer Dinner with Gershwin soms net of Madonna zingt (ten tijde van Bedtime Stories). Ik kan me haar eerste single nog wel herinneren, The Hostage (niet op deze CD trouwens). Ik meen dat ze toen bij Van Oekel optrad (Van Oekel's Discohoek)?

Ik heb een zwak gekregen voor de helaas te vroeg overleden Donna Summer, toen zij in 1974 aantrad bij de hilarische V.Oekels Discohoek.
Haar debuutsingle The Hostage kreeg vanuit dat programma aandacht en was gelijk de doorbraak in Nederland voor de sympatieke Donna.
Ze kwam uit dankbaarheid nog twee keer terug bij v.Oekel met Lady Of The Night ( oudejaars show) en begin 1975 met Love To Love You.
Jammer dat de eerste 2 songs ontbreken hier.
Een stel prima songs hier, ook wat niemendallerig werk, maar de balans slaat net goed uit.
State Of Indipendence bijv.vind ik beter dan het origineel ( Jon Anderson) en I Feel Love, Last Dance en Macarthur Parc zijn klassiekertjes.
Altijd een beetje weggezet als sexsymbool, maar zingen en peformen kon Donna Summer zeker.

Komende week al weer 5 jaar geleden dat zij (en vlak daarna Robin Gibb) de eeuwige soul-velden opzochten

Dit album is alleen nog als CD beschikbaar, ondertussen zijn er uitgebreidere verzamelaars beschikbaar maar destijds was dit zeker wel een mooie verzamelaar met name degene die met bonuscd.

Voor de volledigheid moeten The Hostage en Lady Of The Night er wel bij.
Voor een fijn prijsje zou ik een compilatie met die songs er bij zeker scoren.

Vijf jaar alweer.

Heb je inderdaad gelijk in maar die staat bij een ander label geparkeerd, dus die krijg je niet op 1 enkele verzamelaar. Althans dat is vermoed ik de reden dat je die nooit ergens op een officiële verzamelaar ziet.

Donna heeft volgens mij na 1975 ook nooit meer de nummers van het debuut opgevoerd, wellicht dat de auteursrechten ook niet meer bij haar of Moroder/Bellote liggen (afgestaan?)

De redenering klopt, maar er zijn uitzonderingen.
Donna Summer - The Ultimate Collection (2003)

Kennelijk heeft Universal daar de moeite genomen om haar vroege hits aan de tracklist toe te voegen, dus het kan kennelijk wel. Maar The Ultimate is dan ook een Nederlandse verzamelaar, terwijl ik denk dat deze Journey is samengesteld door een Amerikaan, gezien de aanwezigheid van Nederlandse non-hits als I love you en Heaven knows.
Inderdaad, die oudere nummers waren oorspronkelijk door een andere platenmaatschappij uitgebracht. Bovendien waren dat alleen hits in Nederland en Belgie, voorzover ik heb kunnen nagaan. Ze brak internationaal (met name in de VS) pas door met Love to love you, en toen kenden wij haar al van The hostage en Lady of the night. Niet te versmaden extraatjes trouwens.

Afgezien van dat gemis is deze verzamelaar vrij compleet, omdat- ie enkele minder voor de hand liggende hits bevat (Rumour has it, Down deep inside) en verhoudingsgewijs weinig meeneemt van haar latere werk, een periode die op zijn zachtst gezegd nogal wisselvallig materiaal bevat.

Maar de echte bonus van deze verzamelaar is natuurlijk het tweede schijfje: enkele uitmuntende 12 inch versies, die zo kenmerkend waren voor de discomuziek uit die tijd. En inderdaad: een van de weinige plekken waar je de Patrick Cowley-remix van I feel love aantreft.

Als compilatie dus erg geslaagd, al signaleer ik toch nog een paar minpunten. Zo vind ik het jammer dat ze op die bonus-CD ook een paar relatief nieuwe nummers hebben gezet. Die blijven ver achter bij de rest van dit album. Daar hadden ze beter nog een paar andere 12 inch mixen uit haar beste periode voor bij elkaar kunnen zoeken. Zoals de al evenzeer moeilijk te vinden volledige versie (7.45 min.) van With your love bijvoorbeeld, uit de soundtrack van Thank God it's Friday.

En het blijft altijd jammer dat zoveel verzamelaars niet de volledige oorspronkelijke versie van I feel love opnemen (5.53 min.). Bij ons was de single ook van deze lengte. De Amerikanen kregen de versie van ruim 3,5 minuut die hierop staat. Maar die heeft lang niet zoveel impact als de versie van zes minuten. Dat instrumentale tussenstuk, met die snerpende synthesizers, voert je echt naar een andere dimensie. Jammer als dat halverwege wordt weggedraaid.