Donna Summer - Walk Away (1980)

Laatst aangeschaft omdat hier de albumversie van I Feel Love opstaat. Ik heb een andere (UK) verzamelaar van haar: The Journey - The Very Best of waar de korte single-edit op staat (grrr) maar ook de mega lange (15.53) Patrick Cowley mix.
Voor een euro kon ik deze niet laten liggen. Wat wel verrassend was is dat de CD nog een hele vroege persing is uit de begintijd van de CD's. Waarschijnlijk rond 1984/1985. Made in W-Germany.

Eigenlijk is dit een prima verzamelaar van haar werk tussen 1977-1980, uitgevoerd in een "Less is More" modus. Negen nummers, 37.14 minuten. Ze maakten toen nog niet echt gebruik van de ruimte die een CD qua afspeelduur bood.

Als je liefhebber bent van haar nog vroegere en/of latere werk zijn er andere verzamelaars.

Ik heb deze nu ook, de nummers die ik niet kende (Walk away en Sunset people) hebben een lekkere futuristische benadering, netjes zoals grote zus I feel love.
Verder het bekende werk, al mag Last dance er van mij bij elke verzamelaar af, wat een gedrocht is dat.

Ik heb deze nog op LP. Was een goede aanschaf destijds, omdat een groot aantal van haar Casablanca-hits op één album bijeengebracht waren. Het vormde een mooi tegenwicht voor de dubbelaar On the radio uit datzelfde jaar. Dat was weliswaar ook een verzamelalbum met haar grootste hits, maar daar liepen veel (albumversies) van haar nummers in elkaar over.
Bovendien vond ik dit destijds een mooie aanvulling op haar allereerste Greatest Hits-LP uit 1977, die veel nummers uit voorgaande jaren bijeenbracht. Nummers die voor een flink deel alleen op het Europese vasteland hits waren geworden. Ze was toen al in de VS doorgebroken met Love to love you baby, maar veel navolgende singles werden in de VS slechts kleine of helemaal geen hits. I feel love betekende haar absolute doorbraak als de 'Queen of disco'.

Deze verzamelaar bevat alle single-versies van de hits die erop staan. Ook van I feel love, want de 7" single was in veel landen gelijk aan de albumversie. Die single duurde namelijk bijna zes minuten. Alleen in Frankrijk en Spanje, voorzover ik op Discogs kan zien, kregen ze een ingekorte versie, die na zo'n drieëneenhalve minuut werd weggedraaid.
Zonde natuurlijk, want juist die break, als de metronomische beat alleen doorgaat en er een instrumentaal deel volgt met ratelende elektronische percussie, maakt eht nummer tot zo'n spannender luistertrip. Eeuwig zonde als zo'n nummer juist dan wordt weggedraaid.

Van Sunset people hoor ik ook liever de 12" versie, tenminste de versie van 6:29 is de 12" vermoed ik.

Vergeet het nummer steeds voor het 1980 topic maar aankomende week komt ie binnen alsnog.

Deze verzamelaar was het eerste album van Donna Summer dat ik vele jaren geleden op CD aanschafte. Het bevat een negental grote hits maar helaas zijn bijvoorbeeld Bad Girls en Hot Stuff single edits die een vrij korte speelduur hebben. Eigenlijk prefereer ik de albumversies. De totale speelduur van dit verzamelalbum is trouwens erg beperkt.
Ter aanvulling daarom enkele jaren daarna Bad Girls Deluxe Edition aangeschaft. Daarmee heb ik het redelijk compleet gekregen en haar maxi-singles zijn natuurlijk voortreffelijk. Enkele goede tracks, zoals de cover van Jon & Vangelis State of Independence, ontbreken dan nog maar die staan weer ergens op een van de vele 'Top 40 - Top 1000' verzamelaars.