Young Jeezy - The Recession (2008)

Keek stiekem best uit naar de nieuwe Jeezy . Niet om de man zelf, maar zijn beats zijn toch vaak wel hard. Inmiddels ook alweer te pindakazen.

Vermakelijk album. Waarom? Omdat de beste man totaal niet kan rappen en het lijkt alsof je naar een imitatie/spoof aan het luisteren bent. Tekstueel is het zo slecht dat het grappig wordt. Opvallend is dat ik de beats gewoon erg aangenaam vind en de gastartiesten Anthony Hamilton en Nas ook goed vind.

'I ain't a Xbox so why you niggas trying to play with me//
I really be the streets so what you niggas got to say to me//
Can't be much can't be much (why?) cuz i ain't listening.'

2,5* yeeeeeeeeeeeeeeeeeaaaaaaaaaaaaaaaaaah

Ik vind dit 3x niks! Productioneel vind ik het ook weinig voorstellen de enige producties die me wel bevallen zijn van ''Circulate'' & ''Don't Do It'' maar dat zijn meer een beetje afgemixte beats want ze klinken bekend in de oren. En dan ''Put On'' die gaat ook nog wel alleen jammer weer van die verdomde vocoder, ik heb zo'n hekel aan dat ding dat ze gewoon met hun normale stem rappen. En het hoogtepunt van het album is natuurlijk ''My President'' enkel en alleen door Nas zijn verse. Schandalig trouwens dat hij een featuring met Young Jeezy doet, maarja dat vinden sommige ook van de featurings van Nas met The Game. Ookal komt Nas niet zo sterk als normaal, maar toch vind ik het alles van wat Jeezy op dit album doet overtreffen.

Kortom zou dit album zo een 1.0 geven als ik wel op rappers zou stemmen die niet in m'n straatje liggen, maar dat doe ik niet dus geen stem enkel en alleen een oordeel

Wat doet Nas in hemelsnaam op dit album

Ik vind Dirty South hiphop echt tof, maar deze gozer waardeer ik niet. Hij rapt sloom en zijn stem is vervelend. Toch zit iedereen in Amerika op dit album te wachten...

Heb'm nu 1x geluisterd en is voor mij net zoals crappy reality kijken: af en toe ben je er voor in de mood en wil je gewoon je verstand op 0 zetten en 'genieten', maar dat wil niet zeggen dat het goed is (of dat je er trots op bent )

Typisch zo'n CD die ik de volgende weken nog wel een paar keer zal opzetten omdat hij wel aardig wegluisterd, maar daarna hoogstwaarschijnlijk verdwijnen in het digitale kerkhof (maar dat lot is tegenwoordig wel héél veel hiphop cd's beschoren)

2,5* voorlopig

snap niet waarom hova hem zo respecteerd. I Put On kan nog wel vanwege kanye maar die gaat ook weer de fout in met het auto tune

haha ik geef MJ en Rhythm & Poetry gelijk ik zat gewoonop deze plaat te wachten vanwege het hoge clubgehalte dat ik verwachte beats zijn wel lekker zoals meestal het geval is bij jeezy
hustaz ambitions is track voor feestje vind ik persoonlijk:d

wel een vermakelijk albumpje waarbij je niet te veel na moet denken:P

Wederom een harde plaat van Jeezy, en dat komt grotendeels door de keiharde beats die de man weer tot zijn beschikking heeft gekregen. Jeezy is een rapper waar je naar moet leren luisteren. Vond hem eerst verschrikkelijk, maar nu kan ik toch wel naar hem luisteren. Vind hem nog steeds best matig, maar toch heeft zijn stem wel wat. Teksten zijn natuurlijk zo standaard als iets, maar dat weet je van tevoren bij dit soort hiphop. De man zal nooit erg hoog scoren bij mij gezien het natuurlijk beperkte hiphop is op verschillende gebieden, waardoor het wat eentonig wordt, zeker na 75 minuten (alhoewel ik gek genoeg niet vond dat de plaat te lang was). Maar verstand op nul, speakers op maximum, de harde beats laten knallen en droog de refreinen mee mompelen .

Een best ruime 3* geef ik hem.

Edit: kutbijdrage van Kanye overigens, ik vervloek degene(n) die verantwoordelijk is/zijn geweest voor de Auto-Tune .

Dan zul je T-Pain (en Lil Wayne) moeten vervloeken denk ik. Ik bedoel, in een nummer als "California Love" is het perfect, maar rappers moeten dat gewoon niet doen. Ze kunnen niet zingen, en dat zullen ze ook nooit kunnen doen...

Die haat 'ie ook, en gelijk heeft 'ie. Fuck auto-tune en fuck vocoders.

T-Pain heeft de Auto-Tune helemaal niet gemaakt/ontwikkeld.

Als Young Jeezy één talent heeft, is het wel zijn talent om beats uit te kiezen. Daardoor is dit album zeker nog wel een paar weken te beluisteren. Dan natuurlijk wegflikkeren en vergeten dat het ooit bestaan heeft. Kanye West maakt zichzelf belachelijk door (net als velen) gebruik te maken van de tergend kutte auto-tune/vocoder. De slechtste trend sinds Snap music.

Nee, maar dankzij hem is het wel weer populair geworden en gebruiken rappers hem nu ook vaak. Zelfs Kanye...

Ik heb enkele reviews gelezen en al die beoordelingen liggen vrij hoog, wat niet klopt. Het argument wordt gegeven door beat-selectie... Oké die beats zitten goed, maar ze zitten allemaal goed om dezelfde reden, daarmee bedoel ik dat ze teveel op elkaar beginnen te lijken. Hetzelfde met hoe hij de songs invult. Naar het einde toe zijn er wat schommelingen in de beats, wat goed is, maar hij red het niet voor mij. Er zit gewoon geen evolutie in dit album. Misschien moet ik nog een paar keer goed luisteren, maar eerlijk dan luister ik liever naar LAX, een album waar wel variatie in zit.

2.5

Jeezy is niet een ijzersterke rapper maar met zijn stem en een goede beats klinkt het nog best wel. De nummers lijken allemaal wel erg op mekaar en de refreinen zijn wat simpel. De woorden worden gewoon een paar keer herhaald en je hebt een refrein. Sommige nummers zijn echter wel leuk gerapt en zit wel wat tempo in wat hij soms wel eens vergeet. Vind het een typisch Young Jeezy album waar hij zijn eigen stijl in heeft gestopt. Niet fantastisch maar wel leuk om af en toe op te zetten en om de bass uit de boxen te laten knallen.

En zoals MJ Da Man al zei: gewoon verstand op nul.

Wat een verschrikkelijke rapper is dit zeg..

Tegenvallend album. Zijn vorige vond ik al niet geweldig, en nu bevestigd Young Jeezy in mijn ogen dat hij een overschatte en matige rapper is.

Het zegt al veel wanneer mensen deze plaat gaan beluisteren alleen voor de beats. Die zijn ook gewoon goed, alleen het is jammer dat ze zoveel op elkaar lijken. Er zit bijna geen afwisseling in. Wat ook jammer is, is dat Young Jeezy niet veel met zijn stem doet. Veel refreintjes zijn saai, en dat komt door zijn stem die niet echt geschikt is voor refreintjes. Ook dat geschreeuw in het begin van bijna elk nummer is erg irritant te noemen. En als je voor de 100e keer het bekende heese lachje of de bekende "YEAHHH" hoort dan word ik daar echt moe van.

En waarom elke keer weer zo'n knallende productie? Ik zou graag wel eens wat rustiger horen bij zijn stem. Ook een andere soort productie zou ook niet eens zo slecht zijn. Want het zijn typische Dirty South producties, waarom niet een keertje wat West Coast funk of wat anders? En waarom elke keer dat slome gerap? Waarom niet 'n keertje gewoon lekker flowen? Dat kan meneer Jeezy blijkbaar niet.

Tekstueel is het zeer matig... Wel een pluspunt is dat je hem makkelijk verstaat door z'n langzame gerap.

Ook wat Nas en Anthony Hamilton op deze plaat doen is mij een grote vraag. Het is grappig, want je kunt de grote kloof kwaliteit op de track "My President" duidelijk horen tussen hem en Nas.

* 2.0

Klinkt goed, hij heeft een dope stem ahaha.

Op een paar dingen na vind ik de dirty south scène juist helemaal niet tof, maar Jeezy is juist iemand die ik erg kan waarderen. Dat is tenminste iemand met "swagger," haha.

Bovendien krijgt hij ook altijd hele dikke beats voorgeschoteld; niet de standaard dirty southproducties met de goedkope drums.

Twee jaar na The Inspiration en drie jaar na Let’s Get It: Thug Motivation 101 is het tijd voor een nieuw wapenfeit van Young Jeezy, getiteld The Recession. Het is gek dat de rapper uit Zuid-Carolina zo lang heeft gewacht met dit derde album, aangezien er tegenwoordig een overschot is aan dergelijke dirty south- rappers, met vaak een relatief korte houdbaarheidsdatum.

Dat overschot van MC’s uit het zuiden van de Verenigde Staten is niet alleen maar een teken van veel concurrentie voor Jeezy, het geeft tevens aan dat de dirty south enorm in trek is. Het zou dus erg gek zijn als Jeezy op The Recession plotseling afweek van zijn populaire succesformule, wat dan ook geen seconde gebeurt.

Het resultaat is een tot in de details voorspelbare sound. Onder meer DJ Toomp, Drumma Boy en natuurlijk J.U.S.T.I.C.E. League leveren producties, die samen gerust beschreven kunnen worden als een verzameling moddervette bassen, kletterende drums en dikke synthesizers. Dat levert een muzikaal gezien nogal voorspelbaar en eentonig album op, wat overigens niet meteen betekent dat The Recession saai klinkt. Het album is ondanks de aanwezige eenvoud muzikaal gezien vaak de moeite waard, zoals duidelijk wordt op een nummer als By The Way. Hier leunt Young Jeezy op niets meer dan een simpele drum en keiharde blazers - en toch heeft de track iets speciaals, juist door die rechtlijnige kracht die ervan uitgaat. De beats knallen op The Recession vaak zo overtuigend de speakers uit, dat ze luisteraar haast automatisch in beweging brengen.

Inhoudelijk is dit derde album van Jeezy ook oersimpel, maar helaas heeft dat geen voordeel. Het schijnt dat de man geen enkele tekst heeft uitgeschreven, en dat terwijl hij op zijn eerste werken al bewees bedroevende lyrics te hebben als hij dat wél deed. Het lijkt dus eerder een excuus om het gebrek aan inhoudelijk vermogen te camoufleren onder het mom freestyle, dan op een daadwerkelijke kwaliteit van Jeezy. Welkomstlied Welcome Back is illustratief voor de tekstuele armoede waarin we op The Recession ruim vijfenzeventig minuten worden ondergedompeld: “Guess what, I don’t give a fuck//None of these niggers as real as me, pick them out and line ‘em up//Fuck your man, he ain’t shit//What you say? Suck a dick.”

Tekstueel blijf het eigenlijk immer op het niveau van bovenstaande regels en ook productioneel is The Recession nogal constant. Een eenzijdig album dus, dat bovendien veel te lang is voor het type rapper dat Young Jeezy is. Het pluspunt van zijn rapstijl is dat hij minder gelikt klinkt dan veel van zijn dirty south-collega’s, wat rauwer, het minpunt is dat hij eigenlijk zelf al aangeeft waarom mensen met zijn stemgeluid normaliter niet doorbeken in de hiphopwereld: het klinkt vaak rauw, maar nauwelijks doorleefd en daarmee zelden overtuigend.

Het album past eigenlijk volledig in het bovenstaande plaatje: een matige rapper die telkens hetzelfde rapt over beats die het moeten hebben van hun overtuigingskracht. Wie bij het lezen van de titel The Recession hoopt op een album dat de huidige gang van zaken in de Amerikaanse economie weergeeft, komt dus meer dan bedrogen uit. De teksten, die veelal in het teken staan van hoe tof Young Jeezy eigenlijk is, hadden zo door een tienjarige met een lichte vorm van geheugenverlies geschreven kunnen worden – zoveel lijkt het allemaal op elkaar. Door de beukende producties is The Recession echter geen straf geworden, maar het moge duidelijk zijn dat Young Jeezy niks van onderstaande beoordeling zelf heeft afgedwongen – daarvoor kan de man simpelweg veel te slecht rappen. Dat blijkt eens te meer als Nas de show haast achteloos steelt op hoogtepunt My President.

Bron: Hiphopleeft

Zit je net toevallig de plaat te beluisteren als ik opeens besef dat Nas helemaal niet zo geweldig uit de verf komt, lees ik dit . Nee, hier ben ik het absoluut niet mee eens.

Ik vind het echt een verademing om eindelijk eens iemand te horen die kan rappen, om het maar even basaal te zeggen

Als je hoogstaande rap wil horen moet je sowieso nooit aankloppen bij dit soort hiphop. Maar ondanks dat ik Nas hier niet zo goed vind komen, is het wel bijna een feit te noemen dat Nasir gewoon niet thuis hoort op dit soort albums.

Ik vind het meer een feit te noemen dat Nas in elk opzicht beter rapt dan Jeezy en het daarom fijn is hem, zeker na een overkill Jeezy, te horen.

Ook ik vind Nas hier niets bijzonders afleveren.

By The Way is een van mijn favorieten. Ik weet niet waarom, maar die track heeft toch iets imo.

Op "California Love" hoor je dan ook wel de legende Roger Troutmann, die meesterlijk was met een talkbox. Destijds speelde de artiest ook nog de noten van de vocoder in, terwijl hij song, dat doet T-Pain echt niet, anders zou hij het live ook wel doen.

Check hier Stevie Wonder op een talkbox : http://nl.youtube.com/watch?v=VX5v-S_jGD4

Jammer dat de technologie zo misbruikt word.

Mijn vraag is wel, The Inspiration heb ik echt veel gedraaid, omdat er toch enorm goede beats op stonden. Kan dit album zich met The Inspiration meten?

Ja, kan zich aardig meten met The Inspiration. Dit is gewoon een lekker album.

Jawel hoor, maar beide albums moeten het wel van de beats hebben. Mijn mening over Jeezy heb ik al meerdere keren gegeven.