Lawrence English - Kiri No Oto (2008)

Wederom een aardig album van meneer English en dit maal op het gerenommeerde Touch label.
English zet hier een afwisselende plaat aan die mij zeer weet te grijpen. Omdat het allemaal ondertussen al wel een beetje bekend is en dus niet meer heel erg verbaasd komt het nu niet verder dan een 4, wat toch een mooie score is.
Ambient tip van Sietse

Toch dat halfje erbij, omdat hij toch zo mooi is.

na die dikke 43 minuten moet ik met een krabbertje de aangevroren mist aan de binnenkant van mijn schuifpui krabben; Ik zie mijn boxen ook al niet meer staan en volgens mij ben ik zojuist los gekomen van de grond...

Jammer dat er niet 11 albums in een top 10 kunnen want deze zit toch echt op dat randje van top 10 2008.

Oamura :

Flikflakkende skiër komt slecht terecht bij z'n landing.
Hulpdiensten verwittigen : " het gaat niet goed met m'n been ".
Klap op de sneeuwpijl is een lawine die langzaam maar verwoestend alles tot grind maakt.
De bomen in de verte verdwijnen als haren die worden gladgestreken.
Alles is te laat, hier lig ik.
Alles is dra voorbij, maak er nog iets moois van.

Sinds de release heb ik hem al, maar nog nooit volledig beluisterd. Het hakt er nu wel flink in zeg, machtig openingsnummer meteen.
Subliem.

Het eerste nummer vond ik direct geweldig, maar ik kwam in eerste instantie juist niet door de rest van het album; had de rust er nog niet voor. Hoe dan ook, was op mijn koptelefoon in bed aan het luisteren en viel in slaap. Ik werd weer wakker bij het begin van commentary, opbouwend naar figure's lone static en oamura; ik had me geen betere luisterervaring kunnen wensen om voor het eerst kiri no oto ( japans voor 'het geluid van de mist') te ervaren.

Hoewel veel ambient het sfeerbeeld over laat aan de luisteraar weten sommigen, veelal groten, het exact voor jou te bepalen, Lawrence English weet het beeld en de sfeer van alleen op zee zijn met veel mist precies te creëren, net zoals biosphere of thomas köner dat doet met '' arctische ambient'. Hoe dan ook, vooral het nummer figure's lone static heeft een bepaald rustgevende
maar tevens spannende textuur, hierdoor zijn hogere sferen bij mij bereikt.

Oh ja, luister het met hoog volume

Prachtplaat met hele mooie transparante lagen van distortie en koude winterse geluiden. Ideaal om op te zetten in barre tijden en een avontuurlijke tocht met je fantasie te beleven. Dus ik heb 'm weer eens opgezet en een hoge notering gegeven. De beschrijving hier van unmudded lake voor het laatste nummer is erg mooi.

Misschien niet bijster origineel maar wel heel sterk. Ik draai dit veel en zie dan ook geen reden om minder dan 4,5* te geven.