MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Symphony X - Twilight in Olympus (1998)

mijn stem
3,85 (52)
52 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Inside Out

  1. Smoke and Mirrors (6:08)
  2. Church of the Machine (8:58)
  3. Sonata (1:26)
  4. In the Dragon's Den (3:59)
  5. Through the Looking Glass (Part I, II, III) (13:06)
  6. The Relic (5:04)
  7. Orion - The Hunter (6:56)
  8. Lady of the Snow (7:07)
  9. Masquerade'98 * (6:00)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 52:44 (58:44)
zoeken in:
avatar van Casartelli
3,5
Casartelli (moderator)
Waardige opvolger van The divine wings of tragedy. Een spektakelstuk als het titelnummer van die vorige ontbreekt hier, maar het gemiddelde niveau van de overige nummers vind ik hier wel weer iets hoger liggen. Daarbij ontwikkelt Symphony X zijn eigen sound, ergens in het midden tussen neoklassieke power metal en progmetal steeds verder. 3½*

avatar van lennert
4,0
Het laatste album met bassist Thomas Miller en ook meteen het laatste album in de oude neoklassieke stijl. Waar ik het album voorheen heb voorzien van de hoogste score, merk ik in de tussentijd dat ik toch meer ben gaan houden van de nieuwere stijl, waardoor ik Twilight In Olympus nu toch wat minder waardeer dan vroeger. Nog steeds wel het beste album van de Miller-era en songs als Smoke And Mirrors, Church Of The Machine en het fabuleuze Through The Looking Glass horen nog steeds bij mijn favoriete SX songs. Ik blijf Orion - The Hunter echter nog steeds een behoorlijk misbaksel vinden en Lady Of The Snow hoort ook absoluut niet bij mijn favoriete ballads van de band.

Tussenstand:
1. Twilight In Olympus
2. The Divine Wings of Tragedy
3. The Damnation Game
4. Symphony X

avatar van RuudC
3,5
De nieuwe nummer 1 is makkelijk gevonden. Twilight In Olympus is beter, consistenter en beter in het gehoor dan de voorgangers. De productie is top, Russell Allan zingt uitstekend en ga zo maar door, maar ik heb helemaal geen klik met de muziek. Dit soort progressieve muziek moet organisch zijn en het liefst een boeiend verhaal hebben. Hoewel ik absoluut bewondering heb voor de muzikanten, is dit album zo gemaakt als de pest. Alles is volgens formule en klinkt gemaakt. Ik heb het al eerder gezegd: de aandacht gaat naar de ego's en niet naar de muziek. Toch wil ik zeker niet beweren dat het een straf is om naar dit album te luisteren. Het spel is zeker goed, maar de formules zijn duidelijk hoorbaar en daardoor weet je precies waar de solo's, intermezzo's en dergelijke komen en tot bepaalde hoogte kun je die inhoudelijk ook wel voorspellen. Nogmaals, klinkt prima, maar ik kan geen enkele reden bedenken waarom ik dit ooit nog zou moeten opzetten.


Tussenstand:
1. Twilight in Olympus
2. The Divine Wings of Tragedy
3. The Damnation Game
4. Symphony X

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 23:34 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 23:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.