Killing Joke - The Peel Sessions 1979-1981 (2008)

Interessante release uit de periode 1979-1981.
De groep was in die jaren een graag geziene gast bij John Peel.
Peel was erg onder de indruk van de band en wilde ze vaker zien.
Zo zijn ze wel 3 keer te horen geweest in zijn radioshow op de BBC.
Daarvan dateren deze opname's. Killing Joke in de originele line-up, dus voor Paul Craven en de megahit Love Like Blood.

Paul Raven....

Maar inderdaad een interessante release met Nuclear Boy en Malicious Boogie, nummers uit het prille begin waar nog flink met het keyboard gestoeid werd om een dansbare postpunk voort te brengen.

Geweldige release dus! Verfrissend om de meeste nummers eens in een andere versie te horen. Geen vage live opname, geen rare mix. Gewoon rauw en puur en goede geluidskwaliteit. De gitaren in The Hum snijden door je ziel heen. Ook Nuclear Boy en Malicious Boogie, die ik dus alleen nog maar in een rare live versie had, blijken nu best aardige nummers te zijn. Eindelijk weer een release van KJ die voor mij van waarde is.

Dit is toch wel de Killing Joke die ik het liefst hoor.(en zoals ik ze heb leren kennen) Lekkere slepende drum ritmes, ondersteund door nadrukkelijk aanwezige basloopjes en dan die smerige gitaar en keyboard klanken er doorheen.
Dit alles als begeleiding van een zanger die zo post-punk klinkt dat het bijna weer punk is. (heerlijk die schreeuwerige echo klanken, doet me af en toe aan Johnny Rotten bij PIL denken)
Ik vind zelf "Change" erg lekker, maar eigenlijk is de hele cd geweldig. De sfeer is ehh ... new wave.

Ik heb nog de bootleg single met de "Peelies" van We Have Joy en Chop-Chop. Verder stond de 2e sessie uit 1980 (tracks 5-7) op de antieke bootleg LP "The Bum's Rush" en de derde sessie van eind '81 stond op de bootlegcassette "The Unperverted Pantomime" (in een bedroevende geluidskwaliteit). Mooi om alles eindelijk eens schoon en zonder ruis te kunnen horen. Had al 20 jaar geleden uitgebracht moeten zijn, maar ja, beter laat dan nooit.

Ik vind het altijd lastig kiezen welk album van Killing Joke ik het beste vind. Ze hebben zoveel goede albums gemaakt. Deze verzamelaar geeft een aardige indruk van de kwaliteit van de band. Vroege 'Peel' sessions uit hun beginperiode. Hun albums zijn mij door de jaren heen blijven boeien. Van de wat hardere metal tot industrial terug naar de oorspronkelijke postpunk/wave op hun laatste albums. In tegenstelling tot veel van hun tijdgenoten (Joy Division, Siouxsie, The Sound) zijn zij er nog steeds. Ik kijk altijd uit naar een nieuw album van Killing Joke. Invloedrijke band in retrospectief.

Deze kende ik nog niet. Kan me ook niet herinneren deze eerder gezien te hebben op Spotify in de afgelopen jaren.

De hierboven genoemde (eerste?) live album uit hun begin periode The Original Unperverted Pantomime (2008) is recentelijk opnieuw uitgebracht en is zeer genietbaar (ik vermoed digitaal afgestoft). Al konden niet alle tapeproblemen weggefilterd worden. Hierop klinkt Jaz wel wat levendiger... door de aanwezigheid van het publiek.

Dan klinken deze John Peel / BBC opnames weer wat 'clean' en 'droogjes' voor live-in-the-studio opnames. Maar de kwaliteit van de opnames is wel een stuk beter en ook wordt duidelijk dat de essentie van de nummers al grotendeels vaststond. Ze verschillen niet veel van de (latere) albumversies.

Favorieten: Complications + Change

Tension is een van vele persoonlijke KJ-favorieten, dat die 2x op dit album staat is mogelijk bepaald door de opvallende (enkele?) misslag van drummer Paul Ferguson op de eerste versie.

17-10-1979
Pssyche
Wardance
Nuclear Boy
Malicious Boogie

5-3-1980
Change
Tomorrow's World
Complication

27-4-1981
The Fall of Because
Tension
Butcher

16-12-1981
The Hum
Empire Song
We Have Joy
Chop-Chop

19-5-1981
Tension [Richard Skinner Session Version]
Unspeakable [Richard Skinner Session Version]
Exit [Richard Skinner Session Version]