Move D & Benjamin Brunn - Songs from the Beehive (2008)

Wauw, dit gaat diep zeg. Erg mooi. Ik begin maar eens met 3,5*.

Een willekeurige review:

A new star shines bright over the universe of electronic music. David Moufang aka Move D and Benjamin Brunn createt a new album and "Songs From The Beehive" is more than just another chapter in deepness and soul, it is an overwhelming experience, flowing deeply and growing to the top. With their releases on labels such as Warp, Modern Love, Uzuri, Liebe*Detail, Compost, Bine, Ware and Source they create a unique sound. Fans like Riccardo Villalobos, Jus-Ed, Efdemin, Dj Koze, Jackmate and Smallville Labelchefs Julius Steinhoff & Lawrence appreciate and celebrate the Benjamin Brunn & Move D state of the art since ages. Ambientish clusters, warmest grooves, and a mentally deep sound melt together and open a gate to another world of deepness. Besides a wide range of references - deep detroit house, dub, classical minimal music and even jazz and disco- "Songs From The Beehive" is just the essence of the world of Benjamin Brunn and Move D themselves. Their unconventional way of production might be the main ingredient of pieces like this. Working out a track could start with a loop of Brunn's Nord Modular or a Moog bassline from David Moufang. Based on a sweet scape or just a clear sample the trip starts slowley and gets you into unexpected directions. It is the warmth, deepness, the fluffy grooves and the sounds that make you diving into a sea of ambience and rythm.

Ben hier benieuwd naar, Move D is een erg interessante en originele producer.

Sinds ik de dubbel-LP gekocht heb luister ik hier veel te vaak naar. Repetitief, subtiel en vooral erg dromerig. Ultieme nachtelijke koptelefoonplaat.

repetitief, subtiel, niet echt termen waar men hier op musicmeter warm van loopt.
toch is dit een zeer geslaagde kruising van techno, minimal, deephouse en ambient. niet elke track een ander genre, maar een geslaagd geheel dat genre-overstijgend is.

Honey! Wat een aangename track.

Het wil niet echt boteren tussen mij en dit album vooralsnog.

Mooi gedetailleerd geproduceerd, maar muzikaal pakt het me niet.

Mothercorn - die titel deed me erg aan Aphex Twin denken op de een of andere manier. Toen was daar mijn verbazing bij het horen van het nummer, want de melodielijn had eveneens zo van meneer James kunnen komen. Het geweldige is dat deze heren een dergelijk melodietje vervolgens in zo'n andere context plaatsen waarmee het - één zijnde met de rest van de plaat - omgeven is door zacht doorlopende tikken die een mooie, onmerkbare maar toch ontzettend voelbare minimalistische ontwikkeling hebben.

En zo is het met dit hele album. Zelden heeft ontwikkeling en oplopende tijdsduur van losstaande nummers zo geloond als hier. Stuk voor stuk beginnen de nummers aardig, onwennig soms, en dan kruipen ze zonder al te wezenlijke veranderingen opeens onder je huid. Nooit eerder hoorde ik iets zo'n lichtvoetig aanblijvend geduld uitstralen. Tel daarbij op dat ieder geluid kraakhelder en minutieus afgewogen is, en je hebt werkelijk waar een vederlicht kunstwerkje

Prachtig. Dit is echt fijn uitgevoerd vind ik ook. Mooi tussen allerlei genres in en met dynamische geluiden die gebalanceerd gebruikt worden. Volledige klik meteen.

Newworldaquarium's The Dead Bears zou degene die hier van houdt ook eens kunnen proberen trouwens.

Wat me vooral ook blijft opvallen is het kraakheldere, bijna transparante geluid. Het is alsof je de klanken door elkaar heen ervaart. Binnen het minimalisme blijf ik daardoor voortdurend korte oplevingen hebben, niet alleen door het toevoegen van geluiden, maar ook door het bijna vloeibare doorontwikkelen van bepaalde motieven.

Gyzzz, je zou schrijver of iets dergelijks moeten worden. Heb deze weer eens opstaan, en al mijn bevindingen kloppen exact met jouw stukjes hierboven - ik zou het alleen nooit zo perfect kunnen omschrijven.