Move D & Benjamin Brunn - Songs from the Beehive (2008)

Mothercorn - die titel deed me erg aan Aphex Twin denken op de een of andere manier. Toen was daar mijn verbazing bij het horen van het nummer, want de melodielijn had eveneens zo van meneer James kunnen komen. Het geweldige is dat deze heren een dergelijk melodietje vervolgens in zo'n andere context plaatsen waarmee het - één zijnde met de rest van de plaat - omgeven is door zacht doorlopende tikken die een mooie, onmerkbare maar toch ontzettend voelbare minimalistische ontwikkeling hebben.

En zo is het met dit hele album. Zelden heeft ontwikkeling en oplopende tijdsduur van losstaande nummers zo geloond als hier. Stuk voor stuk beginnen de nummers aardig, onwennig soms, en dan kruipen ze zonder al te wezenlijke veranderingen opeens onder je huid. Nooit eerder hoorde ik iets zo'n lichtvoetig aanblijvend geduld uitstralen. Tel daarbij op dat ieder geluid kraakhelder en minutieus afgewogen is, en je hebt werkelijk waar een vederlicht kunstwerkje