Robert Wyatt - Dondestan (1991)

De vorige plaat van Wyatt ,Old Rottenhat,is een van mijn favoriete albums ever.Jammer dat ik het niet terugvind op musicmeter ook niet op Allmusic.

Ik heb Old Rottenhat zojuist toegevoegd. Wellicht staat ie er binnen een week in

Ik las laatst in Vrij Nederland een interview met Robert Wyatt. Daar ging het o.a. over een onderzoek dat is uitgevoerd waar men met behulp van 'moeilijke' muziek probeerde een vol cafe zo snel mogelijk leeg te krijgen. De eer ging naar dit album. Dit verschijnsel wordt nu Wyatting genoemd. Zegt waarschijnlijk meer over de cafe-bezoekers dan de muziek van Robert Wyatt.

Als dit album volstaat met prachtige nummers als Left on Man dan begrijp ik niet waarom een cafe leeg zou lopen.

Wanneer er een cafe is die uberhaubt dit soort muziek draait ga ik daar naartoe. Iemand een idee?

In ieder geval vind ik het vreemd dat er zo weinig stemmen aan deze plaat zijn gegeven. Wat mij betreft bijna net zo goed als 'rock bottom'.
Het nummer 'sight of the wind' is een trip naar een andere wereld.

Het nummer dat je noemt is het hoogtepunt en ook wel het enige dat een vergelijking met "Rock Bottom" echt kan doorstaan. Maar verder wel Wyatt's meest gelijkmatige werk na het ongeëvenaarde "Rock Bottom".

Op de revisited-versie staan de nummers trouwens in een andere volgorde, ik weet niet of dat het luisterresultaat sterk beïnvloed. De opening met CB Jeebies vind ik zelf altijd erg fijn.

Maar 'rock bottom' is dan ook je favoriete plaat ooit.

'cuckooland' en in iets mindere mate 'shleep' zijn ook redelijk geniaal over de hele lengte.

Prachtig minimalistisch werkje van Wyatt.
Mooi om wederom te constateren dat hij ook hier zijn eigen unieke koers blijft varen.
Op gehoor een sobere melancholieke plaat met ritmisch heel aardige vondsten. Piano, sombere synths voor het behang en de aandoenlijke stem van de bard himself.
Nee, toegankelijkheid is altijd een eindje uit de buurt, al zijn de melodieën pakkend genoeg om bij de les te blijven.
Jazz vibes zijn er altijd wel bij Wyatt, maar de emotie blijft ten aller tijden aanwezig en wat is de transparantheid van de produktie een vondst.
Hoogtepunten zat en tekstueel is het ook altijd genieten bij deze man en er zit zeker ook humor in.
Left On Man en N.I.O zijn wat mij betreft meesterwerkjes.
Wyatt stopte overigens in 2014 met muziek maken.