Burst - Lazarus Bird (2008)

Ga je in 2009 naar een concert van The Ocean Collective (Precambrian!) en dan wil je natuurlijk checken wat er in het voorprogramma staat. Burst dus.

Een gitarist op zijn blote voeten die zingt, een lange bassist die grunt en een kale zanger die, ja wat is het eigenlijk, lelijk schreeuwt?
Fantastische muziek, maar die zanger. Gelukkig doet hij niet alles en wordt het goed afgewisseld door de gitarist en bassist. Maar ik kan er niet aan wennen.

Toch is de muziek zo goed en wordt ik aangemoedigd door een vriend, dat ik door blijf zetten.

Als iemand nu 'Oeeaaahh' uitslaat, denk ik gelijk het intro van I Hold Vertigo erbij. Ik kijk dan gelijk uit naar de sferische stukken (uit de handen van de gitarist) naar de ontladingen en meer. Ook weer zo'n band met afwisselende zang en uitdagende muziek. Precies in mijn straatje.
Ja uiteindelijk ben ik die zanger gaan gedogen. Vandaar de 4.5 en geen 5.