John Frusciante - Niandra LaDes and Usually Just a T-Shirt (1994)

Ik heb dit album nooit geluisterd, het is volgens mij wel het album die zwaar onder invloed van heroine is gemaakt. Ik heb een reportage gezien op tv ,toen dit album net uit was, over frusciante.
Hij was toen bijna helemaal de weg kwijt.

Ja, dit is idd een nogal merkwaardig album.

Hij wordt wel eens als een miskend genie beschreven in de muziekbladen.

Het Niandra LaDes gedeelte bevat in ieder geval wel erg mooie dingen (Running Away Into You en You're Pussy Is Glued To A Building On Fire bv.). Ik kan er wel een eind in meegaan. De shirt-tracks vind ik niet veel aan.

Beste waarschuwing tegen het gebruik van heroine ooit op plaat gezet, daarom wel een 1

'produktie' bijzonder slecht, grote chaos, baggerwerk, kost veel moeite om naar te luisteren

creatief? dat zeker, het zit vol met typische frusciante elementen

onder invloed van, uiteraard, geniaal? daar valt over te twisten

eerlijk? dat zeker!

wat mij betrefd iig een uitstekende blauwdruk van iemand die totaal de weg kwijt is

de wetenschap dat het later allemaal goed zou komen maakt het werkje een stuk mooier

5 *! slecht geproduceerd, maar zo geniaal!

Weet iemand misschien of dit album ergens in Nederland te koop is? En zo ja, waar?

ik dacht dat John heeft gezorgd dat zijn eerste twee solo albums niet in de winkels te krijgen zijn. Dus je moet het volgens mij via Internet halen

Ik heb hem gewoon bij de Plato gekocht. Maar da's wel al een jaar of 5 geleden inmiddels.

Op de single van Going Inside na, was dit mijn eerste plaat van JF. Meer dan 5 jaar geleden dat ik deze voor het eerst hoorde... vanaf de eerste klank was ik meteen verkocht. Tot op de dag van vandaag blijft deze plaat onwaarschijnlijk een van mijn favoriete allertijden!
Prachtige gitaar, ongelooflijke teksten, de hele sfeer en emoties die de plaat bij mij loswerken zijn gewoonweg onbeschrijfelijk. Vooral Untitled#3, untitled#11 en untitled#12, My Smile Is A Rifle, en... ALLEMAAL EIGENLIJK!!! 5* is dan ook jammergenoeg het maximum dat ik geven kan. Ik kocht mijn eigen exemplaar een paar jaar geleden in Rome.

Ik heb hem vandaag in Amsterdam gekocht, en ik vind hem schitterend! Maar lang niet toegankelijk voor ieder oor. Echt vrolijk wordt je er verder ook niet van, maar dat heeft natuurlijk ook weer zijn charmes! Ik geef hem nu nog een 4*, maar ik denk dat dat er wel meer gaan worden na een paar keer luisteren!

@Deek,die reportage ten tijde dat dit album gemaakt werd is te zien bij 'you tube'. Docu werd gemaakt door Bram van Splunteren bij de V.P.R.O.

vooral de untitled tracks vind ik vet
al is 'your pussys glued to a building on fire' ook erg vet


*5

Untitled #3 is werkelijkwaar prachtig, en van wat ik er verder van heb gehoord, is dit een briljante plaat, maar moeilijke plaat.

Snel eens helemaal luisteren.

Het begint heel goed ,maar hij zakt allenmaar verder weg
En dan word het echt gewoon een kwelling om naar te luisteren
4.0

Big Takeover!

De normalen tracks schreef Frusciante voor zij drugs periode en de shirt-tracks schreef hij in die drugs periode. Dat hoor je ook wel, want af en toe is de opnamekwaliteit werkelijk verschrikkelijk maar op een of andere manier ook zn charme.
Ik vind vooral de shirt-tracks geniaal, hier hoor je goed wat voor fantatische gitarist Frusciante is. De creativiteit druipt er af.

En ongeslepen diamant dus, dit album.

De peppers hebben mij nooit echt kunnen raken. Het is allemaal wel leuk, maar het mist voor mij echt dat byzondere. maar op aanraden van een vriend, mij toch eens verdiept in John frusciante. Deze plaat springt er voor mij toch echt boven uit.

Die man kan echt ongelooflijk gitaar spelen, geen twijfel over mogelijk.
Maar het byzondere aan deze plaat is. hij voelt heel naakt. John had zich letterlijk opgesloten met zijn gitaar en de drugs. het klinkt ook zo, naakte eenzaamheid. De teksten kan ik het besten beschrijven als gestoord en misschien psychotisch. Het doet de sfeer zeker ter goede. Het gitaar spel is uitzonderlijk te noemen, en ik denk als je de vreemde zang van john er niet bij had, was dit een zeer viruoos geheel geworden

"Your uighuifgfuifjklh"

Een ongeslepen diamant?....., zeker weten........maar slijp hem alsjeblieft niet.

4 sterren

Korenbloem, als je de 'tegenwoordige' RHCP niet zo vindt, dan moet je, als je hem nog niet kent, zeker eens The uplift Mofo Party Plan proberen. Naar mijn mening hun beste, en heel anders dan wat ze tegenwoordig doen.

dit is een geniale plaat, zonder twijfel...

waarom dan een 3? omdat er teveel muziek op staat die nergens heen gaat...

maar, als het er boek op is, dan is het er ook ineens, nu ja, boenk op... recht in de roos... my smile is a rifle, curtains, your pussy is glued to a bulding on fire (wat een titel trouwens) zijn klassiekers... dat is meer dan wat van veel andere plaatjes gezegd kan worden

Ik vind juist de Untitled nummers het mooist. Vooral Untitled #2, 3, 6, 9, 11, maar ook Running Away Into You(mijn favoriet), Your Pussy..., My Smile Is A Rifle en Blood On My Neck From Succes zijn prachtig.

Beide album-delen zijn prachtig, het enige nadeel aan dit album is het ontoegankelijke. En die slechte productie vind ik in dit geval niet eens het slechtste punt, het heeft zelfs zijn charme.

Toen ik hem net had, kon ik er ook niet echt goed naar luisteren, het was te deprimerend, maar op een gegeven moment luister je heel anders naar de nummers en kom je er achter dat deze muziek héél goed is. Dat heb je wel eens met nummers(ik wel tenminste), dat het voor je gevoel zo'n stap hoger zit vergeleken bij al het andere muziek. Dit hele album heeft John volgens mij meer gemaakt om gevoelens te uiten dan om veel verkocht te worden of aan te slaan bij mensen. In tegendeel, volgens mij wilde hij het in het begin niet uitbrengen, maar hebben een paar vrienden van hem hem overgehaald.

*5,0, het is ongelooflijk hoe goed dit album blijft voor mij en dat na 2,5 jaar intensief luisteren.

Ik vind trouwens de rest van John's albums minder, ik ben dus absoluut geen fan.

Heel erg confronterend en puur. Niet om aan te horen, maar tegelijk toch een meesterwerk. Ik kan er wel goed inkomen dat veel mensen er maar niks aan vinden, 't is ook heel ontoegankelijk.

Van de rest van zijn werk ben ik ook niet zot, en van de RHCP al zeker niet. Maar dit is prachtig.

Ik meende juist dat hij dit album had gemaakt omdat hij krap bij kas zat en heroïne nodig had! Later toen hij clean was is dit album een tijdje uit de handel geweest omdat John spijt had dat hij om die reden die plaat had opgenomen!

de meeste muziek is klasse op deze plaat de, uitvoerngen zijn alleen zo ontzettend ruk, maar wel exact hoe heer frusciante er in die tijd bij liep en zat, geestelijk een wrak, nauwelijks in staat om muziek te maken

Nee, dat is Smile from the Streets You Hold waar je het over hebt geloof ik.

Het is niet zijn beste album maar de echte fans moeten hem toch wel hebben! Er staan toch ook wel prachtige nummers op zoals my smile is a rifle.Als je dit album luistert dan hoor je gewoon aan de muziek hoe hij zich voelde. sorry voor dit woord maar f*ck heroine!!!

Als heroine zorgt voor dit artistieke kunst werk, laat hem dan alsjeblieft weer heroine gebruiken , Des noods onderdwang. Want het geen wat hij tegen woordig uitbrengt Is volgens mij niet echt bijster interesant. (al hoewel ik denk dat de meeste fans, het andersom zullen vinden )

Nope, dat is Smile from the Streets you hold, toch?

duidelijk een mening gebaseerd op niks

eerst beluisteren dan pas commentaar geven

ik vind al zijn werk relevant

soms niet om aan te horen, soms spontaan kippevel

de man ,zijn gitaar en zijn stem, pareltjes