Evil Superstars - Love Is Okay (1996)

Het is moeilijk voor te stellen wat voor een impact deze groep op mij had. De muziek op deze cd lijkt gemaakt door een paar demente muziekfanaten .

Net als kinderen in een speelgoedwinkel proberen ze alle mogelijke muziekstijlen uit op dit album - die typische Belgische gekte is hier met tonnen aanwezig.

"Death by numbers" is trouwens een polyvalent nummer: je kunt het zowel gebruiken op een danspartij voor zeventig-plussers als op de soundtrack van een low-budget pornofilm

Voorjaar (?) 1996. Ik was nog maar 16, zat in het 5e Middelbaar en ook nog volop in de overrompelende puberteit - die periode waarin hormonen een smerig spelletje met je spelen .
We hadden in België reeds ons hart kunnen ophalen aan dEUS, Moondog Jr. en anderen... Maar niemand kon me voorbereiden op dit pareltje van Limburgse makelij. Overdonderd was ik door dit bij momenten niet minder dan geniale pop-rock album. Ik werd er gewoonweg extatisch van. Ik kon een zekere fierheid van Belg te zijn niet onderdrukken toen ik deze muziek hoorde. Twee, drie maal na elkaar kon ik gewoon naar dit album zitten luisteren zonder iets anders te doen. Dit is muziek met een zó hoog fun-gehalte, maar het wordt nooit goedkoop - een evenwichtsoefening die weinig groepen beheersen. Er gebeurt zo veel op enkele minuten tijd dat verveling uitgesloten is en dat je je maar beter concentreet, wil je alles hebben gehoord. De meeste nummers bevatten minimum een dozijn goeie vondsten.

Negen jaar later. Je zoekt dit album op op Musicmeter en je merkt dat er nog maar een tiental stemmen zijn op uitgebracht. Bovendien staat er nog maar één bericht bij en dat komt dan nog van een stadsgenoot van je! Hoe kan dit, dames en heren? Ik roep jullie bij deze dan ook allemaal op om dit album alsnog als de bliksem te gaan ontdekken! Als onvoorwaardelijke Evil Superstars-fan kan ik dit echt niet toelaten! Want wat is het toch smullen geblazen met deze plaat als je van artiesten als Zappa, Jimi Hendrix, Captain Beefheart, Guided By Voices, The Queens Of The Stone Age en The Beach Boys houdt. Hier vind je ze allen in terug. En bedenk erbij dat dit allemaal overgoten is met een duivels sausje, wat het des te lekkerder maakt.

Een tijdje geleden dacht ik dat ik dit album vast niet meer zo goed zou vinden als 9 jaar geleden. Wat een dwaze gedachte van me!
Deze week legde ik deze plaat nog eens op, na er enkele jaren bijna niet meer naar geluisterd te hebben. En ik moet vaststellen dat Love Is Okay voor mij nog steeds een standaardwerk is in de popmuziek. Ik ben nu alweer aan mijn zevende luisterbeurt bezig deze week en ik blijf er met volle teugen van genieten.
Dit is voor mij echt het beste wat Mauro Pawlovski ooit al heeft afgeleverd. Wat is het toch zonde dat deze groep er zo snel is mee opgehouden. En waarom? Uit financiële redenen natuurlijk. De wereld was er nog niet klaar voor . Al moet ik toegeven dat ik vind dat ze met hun tweede full-album - Boogie-Children-R-Us - naar mijn mening fameus de bal missloegen. Maar ik heb hen dat vergeven.

Vele van de nummers zijn erg grappig! Ik moet nog vaak lachen met zinnetjes als 'But i still can't figure out how to take a shit on that two million dollar cubist toilet bowl' (uit Pantomiming With Her Parents). Ergens vermoed ik dat er toch wat autobiografische fragmenten in de teksten van Mauro zitten. Hij is zeker over enkele zaken gefrustreerd, maar hij verwoord het met heel veel humor.
Maar ook verschillende muzikale twists and turns in de nummers zijn zeer vermakelijk. Dan zit ik bijvoorbeeld in mijn auto naar een nummer als Satan is in my ass te luisteren en begin ik automatisch te lachen. Gelukkig hebben dat nog niet te veel mensen gezien - allez, dat hoop ik toch

Dat er zoveel humor in de muziek en de teksten zit wil echter niet zeggen dat deze plaat me soms ook niet ontroert, vooral in de meer ingetogen stukjes.

Vergeet verder ook zeker niet te letten op de begeleiding van de syntheseizer.

Veel plezier!!

Nou, plezier heb ik al gehad door dit berichtje vol onversneden muziekliefde te lezen. Dank u zeer!

Ik moet 't doen met een MiniDisc van deze plaat (exemplaar uitgeleend in '97, de rest kan je wel raden ... ). 't Is een ongehoord krapuleuze plaat, deze Love is Okay .

Muziek die lijdt aan acute boulemiebuien en in één hap de hele popmuziekgeschiedenis achter de kiezen stopt, terwijl Pawlowski bij wijze van spreken achteloos flossend zijn kronkelige theorieën omtrent "chaos" verkondigt

Niets calorieënbesparends in deze muziek, muziek vol roomboter en overheerlijk geurend frituurvet is dit

Fantastisch verwoord Zachary!
Ik blijf wachten op meer reacties op deze plaat... Zijn er dan echt maar zo weinig fans van Evil Superstars op deze site?

wel, ik ben indertijd nooit verder geraakt dan de single "Satan is in my ass", maar ik beloof het dat ik hem eens ga luisteren!

Deze plaat wordt hier vreselijk onderschat als je het mij vraagt.

Ik zag ze live in Delft ten tijde van dit album, maar ik kon er he-le-maal niks mee. Vandaar dat ik eigenlijk nooit naar de albums van de Evil Superstars heb geluisterd.

Overigens maakte een andere Belgische band, Flowers For Breakfast, wél een ontzettend goede indruk op dat festival.

De grootste band die België ooit heeft gehad, jammer genoeg vroegtijdig gesneuveld, heel jammer, prachtmuziek

jazz gekoppeld aan een leuk metalbrugje, noem het op en het staat op deze plaat, enorm veelzijdig, kortom meesterwerk!

Leuk om te weten, binnenkort worden beide Evil Superstars cd's (Love Is Okay & Boogie Children Rrrr Us) opnieuw uitgebracht!

Aan midprice! Waarschijnlijk eind april! Leuke meevaller en hopelijk krijgen ze nu eindelijk het succes dat ze verdienen

Je belofte al nagekomen?

nee, heb laatst "Boogie Children R Us" besteld

sorrie ze moat

lol

veel plezier er mee hé!

Mijn favoriete cd. Ok, misschien geen cd die ooit in tijdloze lijstjes zal komen. Daarvoor is dit album iets té idioot. Maar dan wel heerlijk idioot. The evil superstars is zo'n groep die zijn gelijken niet kent. Eclectisch druwerk, anarchistische gitaarriffs en teksten die grossieren in hondsdolheid (scientists are examinating what you actually did with your ex-boyfriends hair).
Op dit album is ook alles mogelijk, van kinderlijke orgeltjes tot eurosong-koren. Jammer dat ze niet meer bestaan, ik zou er veel voor over hebben om ze live te zien. Maar op deze manier bewaren ze natuurlijk hun cultstatus.
The evils superstars is misschien een van de best bewaarde geheimen in de rockgeschiedenis, ik vind het een ware verademing om dit album na al die jaren toch nog eens op te zetten. En ik moet zeggen: het heeft nog niet in kracht moeten inboeten.

"heerlijk idioot" schreef iemand hierboven, ik denk dat dat zowat de beste beschrijving is, of iets in de trant van 'meesterlijk idioot', 'verbluffende muziek/muzikale bluf'.

Muziek met een hoek af zeggen ze soms wel eens, wel bij deze muziek zijn alle hoeken eraf en toch is het geen circel.

om maar te zeggen dat dit maffe plaatje moeilijk te beschrijven valt, maar zeker het beluisteren waard is.

Werd destijds nogal gehyped op Studio Brussel (was toen nog mijn favoriete zender, met de leeftijd is dat opgeschoven naar Radio 1) en aan de hand van één song liet ik me overhalen dit toch maar verder blind te kopen.

had ik beter niet gedaan. Ik vond dit gewoon totaal onbeluisterbaar, één grote kakafonie. Te vergelijken met Captain Beefheart, wat ik ook totaal onbeluisterbaar ervaar.

Nu, de platenboer kende me goed en ik mocht hem gelukkig omruilen, wat ik ook terstond heb gedaan; Vraag me niet meer met welk album, maar slechter kon toch niet voor mij.
Ik vind dat ik door de plaat 2 keer helemaal hebben uitgezeten toch recht heb om er een erg lage score voor te geven, dus doe ik dat ook.

*1/2

Het doet me nog altijd plezier als ik eender welk nummer van de wat mij betreft legendarische Mauro Pavlovski hoor op de radio. Vorige week was dat het geval met het nummer Satan is in my ass op radio scorpio (lokale radio Leuven). De energie die dat liedje uitstraalt is - voor mij althans - begrenst aan het onwaarschijnlijke. Deze cd zal ik goed koesteren !

de grens tussen genialiteit en gekheid is zeer dun, op dat vlak kan je mauro vergelijken met einstein. zeer goeie met hilarische teksten( vb gimmie animal rights over seks voor het rood licht) maar ook instrumentaal zeer sterk jammer dat ik ten tijde van dit album slechts 4 jaren telde. ik hoop nog steeds op een reunie.

Ach een reunie zie ik niet meer gebeuren... Mauro zit waar hij wil zitten, bij dEUS. En Tim Vanhamel is ondertussen ook al zijn eigen weg ingeslaan. En van echte "cult" is rond deze band niet echt sprake volgens mij. Daarvoor moet je nog net iets meer bekendheid hebben gehad denk ik. Enkele jaren geleden hadden ze wel een korte reunie trouwens, de mannen van Evil Superstars. Maar enkel om Jerusalem van Sleep te spelen (heb ik even afgekeken van wikipedia )

ik heb evil superstars leren kennen door dEUS
en ik heb deze cd op het zelfde moment gekocht als vantage point maar ik vind hem veeeel beter

Inderdaad nogal ondergewaardeerd hier, dit album. Met het materiaal en de inspiratie die hierop te vinden zijn kunnen tien gewoon goeie platen gemaakt worden, of één geniale gekke, zoals deze.

Op dit moment hoor ik Satan Is in My Ass.

Yeah! satan is in my ass
He wears a ballerina-outfit
And a fez
Satan is in my ass
And when he comes out
You hear the sound of brass!

Intussen is Death by Summer begonnen en ik doe er nog een half puntje bij.

Nee joh, hier zit veel meer lijn in. Trout Mask Replica is idd. een stap te ver, in tegenstelling tot deze plaat. Gewoon gecontroleerde gekheid hier, met flarden van genialiteit zo hier en daar...

Van dit album zijn er zowel vurige voor- als tegenstanders en ik sta er zowat tussen in. Enerzijds is het wel origineel en goed gebracht, anderzijds vind ik het wat te kakofonisch, ik mis enige structuur en het is niet melodieus genoeg, het weet mij niet zo te boeien in tegenstelling tot het debuut van dEUS dat even eclectisch is maar melodieuzer en sfeervoller.

Ik hou wel eens van eclectische muziek die alle kanten uit gaat. Zelf ben ik een fan van Mauro's werk maar ik heb eigenlijk nog nooit een werk van The Evil Superstars gehoord, bij deze voor 2 euro heb ik allesinds een goede stap in de richting gezet. Lang leve de solden!

Wel héél véél waar voor je geld in dit geval.

Totaal overgewaardeerde band en plaat. Alsof je in een auto zit die constant optrekt en remt en waar in ieder nummer de wielen van afvliegen. Grapjasserij in muziek: 't is zelden een goed idee en hier nog eens hoogst irritant uitgewerkt door Mauro "kijk-mijn-eens-een-warhoofd-wezen" Pawlowski. Godlof ligt deze hype alweer een tijdje achter ons.

Een andere Belgische band kwam er indertijd wél mee weg. Ze heette Ugly Papas en hun titelloze tweede cd was een bescheiden meesterwerk. Slim gedirigeerde anarchie, knappe, grensverleggende muziek: alles wat Evil Superstars hier krampachtig probeerde lukte op "Ugly Papas" alsof het de gewoonste zaak ter wereld is.

Ugly Papas, niet slecht maar nogal slaapverwekkend.

Evil Superstars laat met dit album horen dat ze ongeveer 1.000.000 keer beter zijn.

Dus overgewaardeerd? Niet geloven.

Helemaal mee eens, overigens vind ik de opvolger van deze zelfs nog een tikje beter....

tss... iemand die ugly papas hoger inschat dan evil superstars, dat stinkt een beetje naar "interessantdoenerij" en aanstellerij...

geen briljante plaat dit, maar bevat wel een aantal geweldige tracks met het hilarische "satan is in my ass" als ultieme hoogtepunt.

Een hype doorprikken is geen interessantdoenerij of aanstellerij... In het hoogmoedigste geval is het een missie, in het nederigste geval een eenvoudige kanttekening van iemand die beide platen goed heeft beluisterd... Overigens ben ik geneigd ook de eerste Papas-cd, ofschoon duidelijk inferieur aan de tweede, hoger aan te slaan dan deze Love is Okay, waarvan eigenlijk alleen Your dump or mine verteerbaar is.

Shellac!? The Jesus Lizard!? Maar dan met flink wat poppy en lollig tegengas. De afsluiter is wel erg à Ia Midnight Cowboy van FNMs Angel Dust trouwens (op die plaat ook de hekkensluiter).

Ik ben nog niet in één keer volledig om, maar een dikke 3,5* kan ik hier alvast wel aan kwijt.