Stan Ridgway - The Big Heat (1986)

THE BIG HEAT
Wat een klasseplaat is dit toch.
Zelden een Amerikaan gezien die zo lekker ironisch
de Amerikaanse cultuur op de korrel neemt.

Natuurlijk was er de briljante folk pop hit Camouflage.
Met een heerlijke lange tekst ... het is alsof je een roman
zit te leven als je het tekstblad van dit album voor je neus legt.

http://nl.youtube.com/watch?v=ZFYxCIr-Byo

Maar er zit veel meer in de toverhoed van Stan Ridgway.
Inktzwarte new wave, frisse synthpop, een likje jazz en een toefje blues.
Wel alles door elkaar mixen en goed schudden voor gebruik.

The Big Heat zelf met die new wave beat en het fluitje.
Het meezingbare refrein bezorgt deze singel de nodige hitpotentie.

Een vette bas daaronder en een scheurende mondharmonica.
Weerbarstige synthpop blues ... Pick It up and Put It in Your Pocket.

Can't Stop the Show is weer zo'n boeiende kortfilm op muziek.
Met een jankende gitaar ... country blues ging ik bijna schrijven.

Pile Driver opent met haangekraai: Stan is op bezoek bij boer Teun.
Misschien het minst geslaagde nummer, maar het blijft lekker luisteren.

Walkin' Home Alone doet denken aan Moon over Bourbon Street van Sting.
Een eenzame wandeling door een avondlijke grootstad.(ook op 45 toeren)..

Drive She Said bijvoorbeeld met die REM intro.
Hier gaat Stan overvalst rocken en de harmonica scheurt mee.
Dit was ook een singel, maar niet zo bekend bij ons.

Salesman is een van mijn favorieten hier.
Vette funkbas en met een mond vol kauwgom gezongen.

Twisted gaat de meer experimentele toer op en leunt
misschien nog het best aan bij Stans Wall of Voodoo verleden.
Maar altijd zijn daar die pakkende refreinen die van deze plaat een feest maken.
Als je hem voor een prikje tegenkomt, niet aarzelen en meteen toeslaan.

Negen goede tot ijzersterke songs.
Ik ken jammer genoeg alleen bonustrack 10.
Rio Greyhound is een nachtelijke instrumental
die een perfecte soundtrack is bij de albumhoes.

Nu nog op zoek naar de CD versie met 16 nummers.