Fotheringay - 2 (2008)

Stiekem is dit album zonder heel veel fanfare uitgebracht vorig jaar, de opvolger van de titelloze folkrock-klassieker uit 1970 van Fotheringay, Sandy Denny's post-Fairport Convention band met Trevor Lucas (git/zang), Jerry Donahue (git), Pat Donaldson (bas) en Gerry Conway (drums). Een aanrader voor de Denny-fan. De basis van dit album bestond al toen de band plotseling uit elkaar viel begin 1971; de opnamen hebben 35 jaar stof vergaard. Maar oud-lid Donahue was al heel lang van plan het tweede Fotheringay album alsnog uit te brengen en vorig jaar lukte dit dan eindelijk. Hij moest roeien met de riemen die hij had, er is hier en daar wat digitaal opgeleukt én er zijn wat overdubjes geweest van de overlevende drie leden (Sandy Denny stierf in 1978; Trevor Lucas in 1989) maar het resultaat staat als een huis.
Sommige nummers klinken voor de liefhebber zeer bekend; Sandy's eerste solo album North Star Grassman maakte gebruik van enkele backing tracks (en nieuwe zangpartijen); andere nummers verschenen een paar jaar later in geheel nieuwe vorm op Fairport Convention's albums Rosie en Rising For The Moon toen Fotheringay leden Lucas en Donahue (en in het laatste geval ook Sandy Denny) daar deel van uitmaakten. Weer andere nummers zijn nooit eerder uitgebracht en bestonden slechts op bootlegs met BBC opnamen - waaronder de weergaloze folkrockers Eppie Moray en Bold Jack Donahue, beiden met leadzang van Trevor Lucas. Een ander, nooit eerder uitgebracht hoogtepunt is de door Sandy gezongen versie van Wild Mountain Thyme. Deze vroege versie van het van Sandy solo én Fairport bekende John The Gun is ook niet te versmaden - met gastrol voor saxofonist Sam Donahue - Jerry's vader! Er zitten ook een paar vullertjes bij maar voor de liefhebber is dit een vergeten prachtalbum.
Het oeuvre van Fotheringay is hiermee verdubbeld. Doe er uw voordeel mee

Leuk voor de trivia beulen onder ons, maar ik vind die solo totaal misplaatst. Kwa toon en atmosfeer kon pa zich IMO niet echt inleven in de muziek van junior ..........

Gelukkig mag het de pret niet drukken want het is maar een kort solo'tje en mijn muts gaat diep af over voor de "surviving members" die dit album rond onafgeronde opnames en demo's opgetrokken hebben in de perfekte sfeer. Als je niet beter zou weten zou dit zo een teruggevonden tape van een afgerond, maar nooit uitgegeven, album kunnen zijn.

Ik zou ook nog even een lans willen breken voor Trevor Lucas als zanger. De man heeft een zeer karakteristiek stemgeluid wat zich uitstekend leent voor Fotheringay's genre. Dat hij naast een vokale godin als Sandy Denny overkomt als een houten klaas zegt meer over haar uitzonderlijke kwaliteiten dan over Lucas' gebrek daaraan.

Prachtig postuum eerbetoon, sommige nummers doken later weer op albums van Sandy of Fairport, maar de originele uitvoeringen blijken toch wel het meest te overtuigen. Op het debuut waren het vooral de nummers van Sandy die er uitsprongen. Nu schittert Trevor Lucas juist! Luister maar eens goed naar Eppie Moray en Bold Jack Donahue, klinken als klassiekers toch.. en dat waren ze waarschijnlijk ook wel geworden als ze in 1970 het daglicht hadden gezien. Doodzonde dat deze bijzondere band om zeep werd geholpen door de platenmaatschappij omwille van Sandy's solocarriere.

Helemaal mee eens en het was een lot te wat meer bands van ex-Fairport beschoren was: ik vind het opbreken van Plainsong op instigatie van Elektra's Jac Holzmann bijna net zo droevig ....

....reden was geen muzikale onenigheid tussen Matthews en Richards?
Sowieso veel onrust in die gelederen in die tijd, vraag me dan altijd af: ego of economie.....?

Nope. Holzman zag het meer in Matthews zitten en overtuigde hem ervan die koers te volgen en naar de US te verkassen om vervolgens Elektra te verkopen. Heel ekonomies

Bij Sandy en Fotheringay was het ook economie trouwens want de band leefde op Sandy's geld en producer Joe Boyd dacht dat Sandy solo beter te verkopen was. Donahue, Conway & Donaldson dachten dat de beslissing al genomen was en namen andere klussen aan en toen Sandy & Trevor van hun kerstvakantie terug kwamen was er geen band meer .......... Op een van Denny's live BBC opnames kan je haar daar nog kommentaar op horen geven.

Die Joe Boyd speelde maar vieze spelletjes als ik het allemaal zo hoor.

Joe Boyd is de man die beter management gezocht heeft voor Pink Floyd na Arnold Layne omdat hij een grotere toekomst voor de band zag dan dat hij dacht voor ze te kunnen regelen. Een behoorlijk integer persoon dus.

Hij had het balletje opgegooid omdat Denny langzaam maar zeker de bodem van de buidel in zicht kreeg. Daar was gewoon open en eerlijk over gesproken met de band en die hebben toen hun eigen konklusie alvast maar getrokken.

De nummers met Sandy Denny zijn het best. Prachtige stem.