Neal Casal - Basement Dreams (1998)
mijn stem
8 stemmen
Verenigde Staten
Country / Rock
Label: Glitterhouse
-
Dad Downstairs (0:39)
-
No One Said a Word (4:34)
-
Basement Dream (5:36)
-
I Run and Hide (3:51)
-
Doghaus Gospel (0:22)
-
Outskirts (4:45)
-
Fremont Row (3:11)
-
Free Light of Day (4:55)
-
Doghaus Trance (0:46)
-
Widowmaker (3:03)
-
Kid on Trumpet (0:22)
-
Neal's Blues (4:00)
-
Oil in My Lamp (2:33)
-
Nothing Left to Prove (3:17)
-
Me and Queen Sylvia (2:59)
-
Delaware Station (3:56)
-
Promises to Keep (3:49)
-
The Very Last Time (1:30)
-
St. Cloud (4:28)
-
Wisest of the Wise (3:14)
-
Denver Song (3:38)
-
Highway Butterfly (3:17)
-
Dad Again (0:28)
0
geplaatst: 15 augustus 2011, 22:37 uur
Dat juist ik hier als eerste een bericht mag schrijven.
Er is zelfs nog niet eens eerder op dit album gestemd. Ik kan mij gewoon niet voorstellen dat er geen markt is voor deze muziek.
Amerikaanse Singer/songwriter muziek van Neal Casal (1968) met invloeden uit country, bluegrass en blues. Het doet mij bij tijd en wijle denken aan de rustigere nummers van R.E.M. en dan op hoog en geïnspireerd niveau. Soms ook wat steviger werk.
Een nummer als Outskirts is vergelijkbaar met een track van het album Raising sand van Robert Plant met Alison Kraus.
Hij speelt als gitarist bij The Cardinals, de band rondom Ryan Adams, dat zal meer mensen wellicht iets zeggen. Maar Neal Casal heeft sinds 1994 ook al twaalf solo albums uitgebracht, dus is zelf tot heel wat in staat. Hij is ook goed genoeg bevonden om in 2006 een album op te nemen met Willie Nelson.
Het is overigens mijn enige cd van Casal hoewel zijn werk in principe aanspreekt tot meer, een goede vergelijking kan ik tot mijn schande dus niet maken. Maar ik vind Basement dreams vooral voor de late uurtjes een geweldig album om op te zetten. Echt eens iets om aan te raden.
Er is zelfs nog niet eens eerder op dit album gestemd. Ik kan mij gewoon niet voorstellen dat er geen markt is voor deze muziek.
Amerikaanse Singer/songwriter muziek van Neal Casal (1968) met invloeden uit country, bluegrass en blues. Het doet mij bij tijd en wijle denken aan de rustigere nummers van R.E.M. en dan op hoog en geïnspireerd niveau. Soms ook wat steviger werk.
Een nummer als Outskirts is vergelijkbaar met een track van het album Raising sand van Robert Plant met Alison Kraus.
Hij speelt als gitarist bij The Cardinals, de band rondom Ryan Adams, dat zal meer mensen wellicht iets zeggen. Maar Neal Casal heeft sinds 1994 ook al twaalf solo albums uitgebracht, dus is zelf tot heel wat in staat. Hij is ook goed genoeg bevonden om in 2006 een album op te nemen met Willie Nelson.
Het is overigens mijn enige cd van Casal hoewel zijn werk in principe aanspreekt tot meer, een goede vergelijking kan ik tot mijn schande dus niet maken. Maar ik vind Basement dreams vooral voor de late uurtjes een geweldig album om op te zetten. Echt eens iets om aan te raden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.