Gorki - Monstertje (1996)

Wat zit er bij die Belgen toch in het kraanwater dat er zoveel prachtige muziek vandaan komt?

Ondertussen zit ik al aan mijn tweede cd van "Monstertje" ... het eerste exemplaar werd slachtoffer van intensief draaien in de schone, maar bittere tienerjaren

Ik leerde Gorky "bewust" kennen aan de kust. Ik was toen elf, en moest met mijn ouders naar het programma "Margriet" in Middelkerke. Mijn vader moest er Margriet Hermans interviewen, en mijn moeder en ik stonden tussen de frigobox-toeristen (een frigobox = het summum van vakantie, zeg ik u ) te kijken naar de playback-optredens op het grote podium.

Eerst was er het optreden van het reggae-groepje The Dinky Toys met hun toenmalige hitje "My day will come". Maar toen kwam er een kerel op het podium, en die zong over punten verdienen, om vannacht niet alleen te zijn ... . Hoe jong en tuk op waterijsjes ik ook mocht zijn, door dat nummer voelde ik de tragiek van de seksuele strijd tussen man en vrouw

Diezelfde zomer kreeg ik van m'n groottante de debuutplaat van Gorky ... die vond ik gelijk fan-tas-tisch over de hele lijn. Hij leeft , de tweede van Gorki - verloor ik op reis in Griekenland (misschien is er nu een Griek de sirtaki aan het dansen op muziek van Gorki - een troostende gedachte ), dus ik doe het al jaren met een afgekloven tape van die cd. Hindert niet, ik koop die plaat wel eens opnieuw

De meest innige band met een Gorki-cd kwam er met dit werk.

In feite is "Monstertje" een soort van "duivenkot"-cd

(In België bouwen sommige mensen een duivenhok bij hun huis, een plaatsje waar ze hun geliefkoosd duivenmelken kunnen beoefenen - het ziet er niet uit, maar de hardcore duivenmelker haalt er zijn hartje op ).

Zo ook deze cd - er zit geen vaste lijn in, er staan maar liefst 17 (!) nummers op. 't Is een extreem gulle cd - zowel qua krachtige popmuziek, als wat betreft de extreem koldereske en met eeuwig tienerpijn doortrokken teksten. Een soort kruising van de oerkracht van Mellon Collie & the Infinite Sadness van The Smashing Pumpkins, de gefnuikte ambitie van Alien Lanes van Guided by Voices en de o-zo mooie tragische lyriek van good ol' Gerard Reve

U begrijpt: mijn geknipte tienersoundtrack om de spoken van onbereikbare prinsessen uit het hoofd te jagen

Billy lag te slapen, een ode aan de zelfbevlekking begeleid door een gitaar die omzwachteld lijkt met prikkeldraad - bekoort onmiddellijk, omdat het raakt op de plaatsen die bekend zijn bij de goegemeente

Ik heb altijd een boon gehad voor Molly, een krankjorum heldendicht voor een lang vervlogen jeugdliefde

"Molly - want toen je me pijpte/was ik eigenlijk niet gelukkig/want ik wist al/dat je me zou verlaten"

Ow yeah! - that's the gear

En de rest? Even magnifiek als hun titels doen vermoeden, tiens

Deze is helemaal aan me voorbij gegaan. Schandalig zo te zien .

Prachtige recensies schrijft die Zachary Glass , de tijd van Magriet in Middelkerke ... goh , erg lang geleden

Monstertje staat zeer hoog in mijn lijst van meest emotioneel rakende songs ever. Luc de Vos bedankt!

fantastisch toch, hoe mooi de muziek klinkt en hoe elke zin in het nummer past, teksten die zo controversieel zijn maar toch mooi klinken, alleen Luc de Vos kan zoiets bereiken, vanaf de opener Billy... tot Wie Zal het in Godsnaam Anders Doen. genieten is het, op en top genieten. 4.5*

beste Nederlandstalige.
beste Belgische,
en op één na beste cd allertijden...

Super

Muzikaal zit dit sterk in elkaar, maar wederom zijn het de teksten die ik zo hilarisch en goed vind... die krikken alles nog een klasse op, dit zijn geen doordeweekse platte teksten, dit is zo veel méér...

****

Inderdaad een erg mooi stukje Zachary! Ten tijde van mijn Gorki-adoratie was Monstertje zeker niet mijn grote favoriet, misschien wel omdat ik soms verdronk in de zeventien nummers die dit schijfje rijk is. Of misschien omdat Monstertje naar mijn gevoel meer Gorky dan Gorki was. Waar de opvolger Ik Ben Aanwezig een modern geluid heeft, leunt deze dichter aan bij het debuut van de Gentenaren waarvan sommige nummers in mijn onrijpe gehoor al eens wat "gedateerd" klonken. Mede doordat ik dit album vroeger ietsje minder heb grijsgedraaid, heeft ie nu een soort van frisheid waarover pakweg Ik Ben Aanwezig of Eindelijk Vakantie! bij mij niet meer beschikken.
Doorheen Monstertje wervelt een vintagebries, alsof de Vos deze in grote obscuriteit heeft gebrouwd (What's he building in there??), ver weg van het BV-bestaan dat hij dezer dagen leidt. Er gaat een bepaalde urgentie uit van deze plaat: het dondert je omver en soms begrijp je niet goed wat er gaande is, maar op het einde van de rit ben je wel platgewalst. Als ik dat gevoel vergelijk met de vluchtigheid waarmee ik Gorki's laatste worp Voor Rijpere Jeugd heb beleefd, dan stel ik toch vast dat ik de compromisloze (zo je wil) Luc de Vos best mis.
Zeventien nummers dus en daar zit dan uiteraard wat vanalles tussen. Zo is de kopstoot-riff van Billy Lag Te Slapen ("want hij was pas klaargekomen in het bed van zijn vader") één van de beste rockers uit het hele oeuvre van Gorki from Belgium. Ook al helemaal top is Monstertje: een melancholische, ongepolijste parel waarop een hilarisch en tegelijkertijd ontroerend lapje tekst is geplakt ("Johnny offert stieren aan de godin van de liefde in opdracht van mammie die weet waar het om draait" of "diep onder de lakens droom ik van de dieren die ik meenam naar boven en die slapen in mijn armen"). In datzelfde bedje vinden we ook Leve De Lente, een protestliedje maar dan op z'n Gorki's. Of wat gezegd van het magnifieke Molly, waarvan de sterke lyrics hier al in de verf zijn gezet. Ook donkere luisterliedjes als De Brave Meesteres, Broeders en Zusters en Ik Zie Het Licht (niemand die deze zin zo treurig kan debiteren als Vos!) vind je terug op Monstertje, naast sillyness als In De Verte Loeiden de Herten.
Monstertje is voor mij zonder twijfel de meest mysterieuze Gorki-plaat: het hele album is ingepakt in een sfeervolle, melancholische mist waar je nooit volledig vat op krijgt. Misschien haalt niet elk nummer hetzelfde niveau, maar het is toch 'n uniek document dat je al vlug z'n grilligheid vergeeft.

heb dit album juist gekocht maar nog niet opgelegd,
als je hier al die commentaren leest..

LUISTEREN DIE HANDEL !!

nu hem beluistert te hebben..
heel graag gegeven ****1/2

Ik vind dit toch een van de mindere Gorki's. Zowel de teksten als de muziek klinken mij weinig sprankelend, ja zelfs vermoeid in de oren.

De overbejubelde eerste CD van Gorky is oké, maar dit vind ik zijn meesterwerk. Ik hoor Brian May in het gitaarspel. Qua muzikale vondsten (hierna heeft hij zich alleen nog maar herhaald), teksten, pathetiek, rock and roll. "Ik Wandel", over Kylie Minogue, dat is... alles! 'Ik neem mijn pyjama mee want ik kom bij je slapen', en dat dan in een rocknummer. Grensverleggend.

Helaas is Luc de Vos al jaren bezig een persiflage van zichzelf te maken, dat gaat helaas een beetje ten koste van de sympathie die ik voor zijn vroegere werk voel.

Ik heb Gorki helaas pas heel laat ontdekt, dus heb ik nog wat in te halen. Gisteren deze binnengekregen, en gelijk op repeat in de mp3 spelert. Wat me voorlopig opvalt is dat het gemiddelde niveau van het debuut niet gehaald wordt. Er staan genoeg goeie nummers op, maar ook een paar nummers die me (nog) niets doen.

Voorlopige toppers : Monstertje, Molly, Wie Zal Het Anders Doen en ik Wandel.

Luc De Vos had zich voorgenomen eender wat in hem opkwam op te nemen - weg van het perfectionisme van Hij Leeft. Er moest meer vuur in, en Jo Bogaert leek hem de geknipte produceren om voor de vonken te zorgen.

Het resulaat is dubbel: enerzijds gaat er een spontaniteit uit van deze songs die zelfs de zwakkere nummers aanstekelijk maakt; anderzijds... tja, staan er echt wel zwakke nummers op deze cd. Vooral vanaf (11) is het middelmatigheid troef en hoor je een band die op de automatische piloot vliegt. Grappige teksten soms, zoals in (14) en (15), nog enige ontroering in (13), maar verder straalt die tweede helft toch vooral gemakzucht uit.

Ik weet het, er staat een skiptoets op de cd-speler, maar skiptoetsen maken geen verschil bij het eindoordeel van een plaat.

De eerste vier nummers zijn mijn favorieten op dit geniale album.