Voivod - War and Pain (1984)

Een rauwe mix van Slayer, Venom, punk en hardcore met een dito productie. Komend uit het franssprekende deel van Canada (en dat is te horen) geven de heren Snake, Piggy, Blacky en Away en concept-plaat met een eigenzinnig geluid. Ik heb dit album destijds totaal grijs gedraaid. Een aanrader met enkel uitschieters. Wel eerst even luisteren!

Beetje chaotisch en hier en daar wat aan de lange kant, maar dit is wel een band met een eigen stijl. Wordt geschaard onder de noemer `thrash`, maar je hoort in de gitaarpartijen duidelijk elementen uit blues, jazz en rock verwerkt. Maar dan wel om z´n alleromstuimigst. In ieder geval een brok originele herrie...

een band die 21 centrury schizoid man van King Crimson genadeloos weet te coveren heeft meer in huis dan alleen het labeltje trash

unieke band, unieke sound, eigen genre zowat

erg knap

Rauw Punk/Thrash debuut van Voivod met een aantal gave nummers en een paar uitschieters. De on-productie die zwart en apocalyptisch klinkt mag ik wel en pastte uitstekend toen in die tijd. Waarom moet ik toch heeltijd qua sfeer/gitaarwerk aan Discharge denken?!?! Ook hoor je al vet eigen bewegingen m.b.t. het toch erg interessante gitaarwerk en zang op dit Voivod debuut als je door de donkere productie heen graaft; de gitaren bevatten bij beter luisteren meer dan Punk en Thrash, en de zang kronkelt, kermt en gilt positief bedoeld alle kanten op...dat beloofde al wat toen met deze eigenzinnige band. Jammer dat veel mensen waarschijnlijk niet verder zijn gekomen dan de paar uitschieters en de rommelige zwarte rauwe productie...daaronder lagen en liggen prachtige dingen die op een paar platen verder veel beter uit de verf kwamen.

Ik kan mij goed vinden in de beschrijving van exodus.
Voivod speelt een ruwe vorm van thrash/speed gelardeerd met een flinke dosis punk erbij. Qua sfeer is er al wel wat sci-fi te bespeuren. Dat komt met name tot uiting in het aparte gitaargeluid van Piggy. De post-apocalyptische thema's zijn al veel vaker gebruikt in de hardrock/metal. Zeker in de eerste helft van de jaren 80. Toch past het hier weer erg goed bij wat Voivod op haar debuut in elkaar gewrochten heeft.

Als een stel radioactief besmette, losgelaten wilde beesten ramt dit viertal haar gitzwarte poel van ellende je gehoorgangen in. Rommelig, maar toch ook zeker met een (luidruchtige) gedachte.

De productie is wat losjes, maar ik vind het zeker niet slecht. Het doet een beetje aan alsof het in één take op tape gezet is. Dat is iets wat de spontaniteit en het live gevoel zeker ten goede komt.

Enkele jaren geleden heb ik de re-release van Metal Blade gekocht. Een mooie package van 2 cd's bestaande uit: het album, met een afgestoft geluid (zonder aantasting van het origineel), een hele bult live opnamen en 3 nummers van de Metal Massacre sessie.

Sowieso vond ik dat Condemned To The Gallows op dit album had moeten staan. Wel heb ik het idee dat dit niet de versie is die uiteindelijk op Metal Massacre V terecht is gekomen. Maar daar vind ik nergens uitsluitsel over.
Een leuke toevoeging aan het overdonderende debuut.

Sterk debuut van Voivod, en toch wel effe wat anders dan hun meest recente album, maar ik vind dit eerlijk gezegd nog wel een stukje beter. Razende, ietwat eigenzinnige thrash, met hier en daar al een subtiliteit die doet denken aan later werk. De productie is inderdaad losjes, maar ik vind dit wel goed zo; lekker rauw, beetje chaotisch, kan nooit kwaad. Liever dan een te gepolijste sound.

Favoriete nummers zou ik niet kunnen aanduiden; daarvoor is het niveau te consistent. Ik trap af met 4 sterren

Chaotisch in de goede zin van het woord. Op het randje van punk en thrash. Voivod is hoorbaar nog wat zoekende. Vooral de vocalen gaan alle kanten op. Ondanks de barre productie is dit album goed aan te horen.

Deze plaat na lange tijd weer eens afgestoft en op de speler gelegd. Te lang geleden, want ik was een beetje vergeten hoe waanzinnig goed deze plaat eigenlijk is. Wat een energie! Het eigenzinnige gitaarspel van Piggy en de maniakale zang van Snake, opgejaagd door een op hol geslagen ritmesectie. De rauwe productie draagt bij aan het karakter van dit album en laat de band onverbloemd horen, inclusief alle kleine foutjes die gemaakt worden. Alle nummers van dit album mag ik graag horen maar het drietal waarmee de plaat afsluit zijn toch wel mijn favorieten.

Score: 84/100

Poeh wat een chaotische plaat, dit had best veel luisterbeurten nodig voordat ik er melodieën in ging herkennen en überhaupt iets van waardering kon kweken.
Er worden hier verschillende genres genoemd, maar ik hoor inderdaad een snufje punk met een thrashy basis.
Die gasten hebben zelf een of ander genre uit de grond gestampt. Zeer creatief, maar ben er nog niet helemaal kapot van. Wel ben ik erg benieuwd hoe de sound zich gaat ontwikkelen door de jaren heen.

Een meer dan uitstekend debuut van dit eigenzinnige Canadese metalinstituut. De vele componenten die Voivod later zo goed maken, zijn hier al aanwezig. De Fripperiaanse gitaarpraktijken van Piggy, de moddervette bass van Blacky en de chaotische drums van Away. Je kunt het ze niet kwalijk nemen, het is immers pas het debuut, maar de composities spreken me niet altijd aan op deze plaat. Gelukkig zet Voivod daar later stappen in, reuzenstappen zelfs...

Al met al heb ik me erg vermaakt met dit aparte schijfje, waarin de Voivoid-sound nog in de kinderschoenen staat en zo nu en dan de bocht wat uitvliegt. Maar dat heeft gelukkig ook zijn charme, toch?

4*