Voivod - The Outer Limits (1993)

Toch wel een geweldige plaat uit het progressieve tijdvak van Voivod (vanaf Dimension Hatröss t/m deze). Vooral het nummer Jack Luminous is briljant evenals de cover van Roger Waters' Nile Song.
Dit album zou sowieso wel eens in de smaak kunnen vallen bij Pink Floyd fans. Al is het natuurlijk wel een flink stuk harder, de psychedelische elementen zijn duidelijk aanwezig.

The Outer Limits doet niet onder voor hun andere prog topper Nothingface. Een verhoging naar 4,5* lijkt me dus op z'n plaats.

Voivod kende ik voordat dit album het Metal Album van de Week werd alleen van naam, ik had dus geen idee wat te verwachten.

Na een paar keer luisteren ben ik tot de conclusie gekomen dat hoewel de kennismaking met Voivod een aangename was, ik dit album niet heel vaak meer zal luisteren, het overige werk van deze band laat ik ook aan me voorbijgaan.
Vooropgesteld: dit album is zeker niet vervelend. Muzikaal zit het goed in elkaar en het luistert lekker weg. Nadeel is echter dat er niks écht uitspringt. Alles klinkt goed, maar het weet me niet zo goed te verrassen. De zang is ok, maar niet opvallend of speciaal. Het is alsof ik deze zanger ook al in tig andere bands gehoord heb.

Al met al trekt bijna een uur aan muziek aan me voorbij als 1 geheel. Als de cd is afgelopen kan ik me niet herinneren wat ik nou eigenlijk gehoord heb, laat staan een stuk aanwijzen waarvan ik echt onder de indruk ben. Als ik een hoogtepunt aan zou moeten wijzen, zou het 'Le Pont Noir' zijn.

3.5*

Van Voidvod kon ik eigelijk alleen de tweede plaat en die is best freaky en nog behoorlijk thrashy. Deze plaat is een goed moment om de rest van Voivod eens te beluisteren.
Op the Outer Limits word een meer progmetal sounds neergezet, met rustige Pink floyd passages en het werkt allemaal ook nog! Jammer dat Piggy er niet meer is, maar gelukkig kunnen we hem nog horen op platen als deze.

Ja erg leuke en toffe plaat!

Voivod uit Canada, over de jaren heen zijn ze blijven sluimeren in het onderbewustzijn van Sir Spamalot met hier en daar een korte kennismaking maar nooit een grondige studie. So much to do, so little time.
Rare ervaring, het is alleszins heel verzorgd en er is afwisseling troef. Muzikaal vind ik dit bijzonder goed gedaan, de composities zijn heel knap en de heren muzikanten doen het bijzonder goed. Ik vind dit een welgekomen afwisseling tussen het alomtegenwoordig bruut geweld ervaren bij andere albums. Hoogtepunten zijn er voor mij niet, het is een solide plaat maar Le Pont Noir doet mij het minst. Jack Luminous is inderdaad erg mooi hoewel toch een lange zit. Aardig album en dit vliegt nog regelmatig eens op de draaitafel, wie weet komen er nog sterren bij…
Nog een paar weetjes van metal-archives geplukt: de basspartijen werden door ene Pierre St-Jean gedaan, het was het laatste album van zanger Denis Belanger (Snake) tot zijn terugkeer in 2003 en dit album heeft blijkbaar twee covers. De hoes hierboven zou moeten afkomstig van de eerste persing van MCA waarin een 3D-brilleke zaten en 3D-afbeeldingen in het begeleidend boekje.
Nog een vraag ook, kan het zijn dat ze ooit met Rush hebben getoerd?

Ik heb onlangs mijn neef, aan wie ik eeuwig schatplichtig zal zijn in muzikaal opzicht en die ik lange tijd niet meer gezien had, beloofd deze nog weer es te proberen.

Een plaat, zo blijkt, die meer te bieden heeft dan ik ooit dacht (vond het weinig vernieuwend ten opzichte van voorgaand werk, eerder "retro"). Het borduurt ook wel voort op eerder werk, en de impact van de drie platen ervoor heeft het niet, maar groeipotentie is er wel. Een lange zit is het vooralsnog met bijna 55 minuten ook wel, dus maar es geen cijfer en later nog es proberen, misschien dan in delen. 'Jack Luminous' is ondertussen tamelijk indrukwekkend.

P.s.: ik dacht altijd dat er ooit, ergens een trema in de bandnaam verwerkt zat (Voïvod), maar dat zal ik gedroomd hebben(?). Overigens is de oorsprong ervan hier te vinden. Voivod met een extra ' boven de v is er wel te vinden bij 'Phobos', btw.