Opgericht in 1980 maakt dit Brits vijftal in 1983 een demo en in 1984 hun eerste studioalbum in de bekende NWoBHM stijl. Geen enkele naam van de muzikanten doet bij mij een belletje rinkelen en na hun tweede album, Weapon Master uit 1986, en een demo in 1987 werd het windstil.
Er wordt driftig gemusiceerd, het tempo is vaak galopperend, de hoge uithalen zijn er, de snellere nummers, de midtempo stampers maar nergens hoor ik “dat tikkeltje” meer. Survivor is epischer / langer van opzet. Wel wordt het gaspedaal flink ingetrapt op het felle Fire in Our Eyes en dat krijgt mijn goedkeuring.
Afkomst, tijdperk, stijl en albumhoes zorgen voor hogere verwachtingen die niet volledig worden ingelost. Ik vind de acht nummers aardig maar nergens krijg ik een wow-gevoel. NwoBHM was dan ook al een tijdje over zijn hoogtepunt heen.