Marilyn Crispell / Gary Peacock / Paul Motian - Amaryllis (2001)
mijn stem
13 stemmen
0
geplaatst: 2 augustus 2005, 23:57 uur
Ah! Nog een liefhebber! 
Ik heb hem ook maar weer eens opgezet. Blijft een van de allermooiste albums die ik ken. Het is voor mij behoorlijk abstracte muziek, waar ik weinig van 'begrijp', maar die zo vol zit van een pure vorm van schoonheid, dat het me onvoorstelbaar direct aanspreekt. Ik kan maar moeilijk beschrijven wat juist deze muziek zo mooi maakt, maar jouw eerste berichtje geeft al een aantal elementen weer.
Verder kom ik nauwelijks verder dan een rij bijvoeglijke naamwoorden: subtiel, lyrisch, verstild, ruimtelijk, open, aftastend, sprankelend, meeslepend, melodieus, ...
Wat ik ook erg mooi vind is hoezeer dit trio ruimte geeft aan elkaar. Hoe ze wegen verkennen en elkaar dan weer aanvullen. Maar waarschijnlijk is dat bij veel jazztrio's wel het geval, maar merk ik het dan nauwelijks. Dit geluid is zo open dat ik dat soort dingen wel meekrijg.
En vooral vind ik de muziek waanzinnig mooi qua melodie en dynamiek. Het is wellicht te merken : er is weinig muziek die mij zo direct raakt als die van dit trio. Ik ben niet iemand die wekelijks concerten afgaat, maar als Marilyn Crispell ooit nog eens met vergelijkbare bezetting in Nederland komt, of zelfs maar in de buurt, dan ben ik er bij!
Ik heb hem ook maar weer eens opgezet. Blijft een van de allermooiste albums die ik ken. Het is voor mij behoorlijk abstracte muziek, waar ik weinig van 'begrijp', maar die zo vol zit van een pure vorm van schoonheid, dat het me onvoorstelbaar direct aanspreekt. Ik kan maar moeilijk beschrijven wat juist deze muziek zo mooi maakt, maar jouw eerste berichtje geeft al een aantal elementen weer.
Verder kom ik nauwelijks verder dan een rij bijvoeglijke naamwoorden: subtiel, lyrisch, verstild, ruimtelijk, open, aftastend, sprankelend, meeslepend, melodieus, ...
Wat ik ook erg mooi vind is hoezeer dit trio ruimte geeft aan elkaar. Hoe ze wegen verkennen en elkaar dan weer aanvullen. Maar waarschijnlijk is dat bij veel jazztrio's wel het geval, maar merk ik het dan nauwelijks. Dit geluid is zo open dat ik dat soort dingen wel meekrijg.
En vooral vind ik de muziek waanzinnig mooi qua melodie en dynamiek. Het is wellicht te merken
: er is weinig muziek die mij zo direct raakt als die van dit trio. Ik ben niet iemand die wekelijks concerten afgaat, maar als Marilyn Crispell ooit nog eens met vergelijkbare bezetting in Nederland komt, of zelfs maar in de buurt, dan ben ik er bij!* denotes required fields.
* denotes required fields.