Ongelooflijk mooie, rijke en gevoelige freejazzplaat. De basis zijn de zeven bestaande songs (twee ervan geschreven door Paul Bley zelf, twee door zijn ex-vrouw Annette Peacock, drie door zijn andere ex-vrouw Carla Bley) die hij al improviserende, in zijn eentje, achter de piano bewerkt. Drie kwartier lang niets anders dan een pingelende pianist, die ook nog eens de tijd neemt voor iedere noot, velen zullen het monotoon vinden, maar wie er een beetje moeite voor wil doen, vindt het wellicht prachtig - ik in ieder geval wel.
Open, To Love weet mij telkens weer mee te slepen en te ontroeren, met het wat bluesy Ida Lupino als hoogtepunt. Zonder enige aarzeling 5* voor deze plaat.