Garland Green - The Very Best Of (2008)

Kent....... Het Label dat het Soul verleden op geweldige wijze weer onder de aandacht brengt, dit doen ze door schitterende verzamelaars uit te brengen en deze is daar dan weer een mooi voorbeeld van.

Garland Green zal bij velen een naam zijn die laten we zeggen niet echt bekend is........

Deze man is een van de zovelen onbekenden uit de Soul geschiedenis.... Garland is een van de exponenten van eind jaren 60 begin jaren 70 Chicago Soul Movement....... Ken merkend voor Garland was zijn rauwe, scherpe, indringende stem geluid.

Op deze The Verry Best of heeft kent een selectie gemaakt uit zijn hele ouvre dat loopt van eind jaren 60 tot op de dag van vandaag.......
Hij heeft 7 singles in de Black Singles lijst van Billboard gehad waarvan Jealus Kinda Fellow de bekenste is deze heeft ook nog op #20 gestaan in de Billboard 100 in1969 en verder heeft hij nog een aantal albums gemaakt waarvan een aantal die hij in eigenbeheer heeft uitgebracht nadat hij half de jaren 80 nergens meer een platen contract kon krijgen.

Deze release is wederom een mooi voorbeeld van hoe ze bij Kent / Ace records vergeten Soul weer voor het grote publiek toegangkelijk maken........ Hulde voor het Label hier voor en hoop dat ze hier noch heel lang mee door zullen gaan

In het kader van Genres >> Soul, Funk en R&B >> Kent / Ace Essentials hier maar eens een wat uitgebreidere van deze vergeten soul zanger.

Garland Green zal bij velen een naam zijn die laten we zeggen niet echt bekend is (of het moet van zijn enige echte (bescheiden) hitje Jealus Kinda Fellow zijn).
Garland Green geboren in 1942 te Dunleith, Mississippi het gezin verhuisde in 1958 naar Chicago waar Garland na het doorlopen van de Highschool zich stortte op een studie Piano en Zang aan het gerenommeerde Chicago Conservatory of Music. We hebben hier dus nu eens niet te maken met een artiest die al van jongs af aan via de kerk met muziek bezig was, maar met een klassiek geschoolde zanger / pianist. Om in zijn levensonderhoud te voorzien trad hiij op in clubs en deed mee aan talenten jachten, de prijs die hij won bij een van die talenten jachten was dat hij het voorprogramma mocht verzorgen bij een concert van Lou Rawls and Earl Hines in de Sutherland Lounge. Dat optreden van green werd opgemerkt door Joshie Jo Armstead die veel "connecties" had met invloedrijke textschrijvers en producers en goed bevriend was met het duo Nick Ashford en Valerie Simpson (i.d.d. het duo dat jaren later wereldfaam verwierf met Solid) maar in de jaren 60 al een begenadigd songschrijvers duo was. Op uitnodiging van Ashford en Simpson nam Garland het een en ander op in Detroit. Uit die opnames komt zijn eerste single Girl I Love You die bij Gamma Records werd uitgebracht in 1967. Met de single kreeg Green behoorlijk wat locale bekendheid en werd ondergebracht bij Revue Records een sub label van het machtige MCA concern. Via MCA werden 4 singles landelijk uitgebracht, Green verhuisde naar het grotere sub label Uni Records van MCA en daar werd in 1969 Jealus Kinda Fellow uitgebracht dat een landelijke hit werd het nummer reikte tot de 5e positie in de U.S. Billboard R&B Singles en bleef op nummer 20 steken in de U.S. Billboard Hot 100. Helaas bleef in de jaren er na het succes uit en in 1971 verliet Garland noodgedwongen MCA om terecht te komen bij Cotillion Records een sub label van Atlantic Records ook hier zonder enig succses en dus werd Garland ook hier de deur gewezen. In 1973 kwam hij tercht bij Spring Records waarvoor hij 5 singles opnam, wederom een label wissel nu naar RCA geen kleine jongen, maar ook de dames en heren van RCA zegden het vertrouwen al snel op in Garland. In 1979 vertrok Garland naar California en tekende bij het kleine onafhankelijke Ocean-Front Records een contract, voor dit label werd een album opgenomen dat door niemand minder dan Lamont Dozier werd geproduceerd, maar ook hier bleeft erkenning uit. Ocean-Front ging failliet en Green bleef muziek maken en probeerde het ook gereleased te krijgen maar ving overal bot. Jaren later in 2011 vind Garland eindelijk weer onderdak bij een klein en obscuur label te weten CDS Records en zo waar komt er in dat zelfde jaar na bijna 30 jaar radiostilte weer een nieuw album uit van Garland Green getiteld I Should've Been The One.

Op deze verzamelaar hebben ze veel van zijn opnames uit de periode 1969-1983 die hij bij alle verschillende labels en maatschappijen heeft opgenomen verzameld, een heel erg mooi en gedegen carriere overzicht van Garland Green. De man die eind jaren 60 op het punt van doorbreken stond, maar in de loop der tijden steeds verder weg is gezakt in de vergetelheid.
Met deze release en zijn album uit 2011 zal hij wel niet uit de vergetelheid raken, maar voor de liefhebber is zijn nalatenschap nu wel mooi bijeen gebracht.