MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Encre - Encre (2001)

mijn stem
4,06 (9)
9 stemmen

Frankrijk
Avant-Garde
Label: Clapping

  1. En un Autre (3:03)

    met O lamm

  2. Nocturnes (4:17)

    met O lamm

  3. Or (4:41)
  4. Une Nuit à Ciel Ouvert (5:55)
  5. Air (2:58)
  6. Burlington, Vermont (3:36)

    met Domotic

  7. Fœhn (3:58)
  8. Gloria (5:21)
totale tijdsduur: 33:49
zoeken in:
avatar van Koekebakker
4,0
Ik vond het moeilijk om een genre toe te kennen aan dit album, maar ik geloof dat avant-garde de beste optie is.

Encre heeft in de verte wortels in de triphop, maar geeft een bijzondere draai aan het genre. Door middel van bezwerende composities vol repeterende samples en strijkers, met daaroverheen een fluisterende mannenstem weet deze plaat diep onder mijn huid te kruipen.

avatar van Dreten Bukgat
4,5
behalve dat ik dit encre-album heel erg kan waarderen, vind ik de coverfoto te zalig voor woorden...

avatar
fastpulseboy
inderdaad, mooie hoes, ook vreselijk mooie muziek. De tweede plaat trouwens ook....
en live ook nog eens een belevenis. Damn, eigenlijk heel erg goed. Ik wou dat er meer uitkwam.

avatar van Manfield
3,5
Experimentele electronic muziek en ook het label avant-garde kan ik wel begrijpen. Toch denk ik dat de genrebepaling hier gewoon electronic moet zijn. Ik kwam op dit debuutalbum door het volgende album: Stranded Horse - Luxe (2016). Beiden projecten van Yann Tambour. Twee heel verschillende platen. De laatste is veel meer folk/wereld georiënteerd.

Deze plaat doet me niet veel, waar het aan ligt? Geen idee, eigenlijk. Ik vindt het wel sfeervol en het is bij tijd en wijlen aardig minimalistisch. Het doet mij so(m)ber aan. Dat ligt me toch vaak wel. Wellicht is het te afstandelijk? Ik ga het de tijd geven.

avatar
4,0
Net zoals Manfield ben kik Encre op het spoor gekomen via Stranded Horse. Zowel Encre als Stranded Horse zijn projecten van Yann Tambour, maar wel verschillend.

Ik bleed de derde cd van Encre te hebben Plexus II , deze heb ik al van commentaar voorzien. Eigenlijk ga ik dus steeds verder terug in het verleden.

De debuut cd en ook de live plaat via Discogs te pakken gekregen. En dus nu toch ook wat bij deze wel erg korte cd plaatsen.
Deze plaat is wat opener dan Plexus II, die ik wel ongelooflijk mooi en gelaagd vond. Door de kortere nummers is deze plaat zo wie zo al wat anders, maar ook zeker op een bepaalde wijze spannend. Yann Tamboer gebruikt zowel akoestische instrumenten (ik hoor cello, gitaar terug) als elektronica en met zijn zachte stem is hij ook aanwezig.

Verder staat er op mijn cd gewoon 8 nummers ipv de zes die hier staan. Ik zal dat eerst nog gaan aanpassen, zodat het album een wat normalere lengte heeft..

Al met al best een mooi album met wat neo klassieke elementen, een mlooie soundscape.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 14:24 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 14:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.