William Fitzsimmons - Goodnight (2006)
mijn stem
42 stemmen
Verenigde Staten
Folk
Label: Naim
-
It's Not True (4:49)
-
Hold on with My Open Hands (4:10)
-
Everything Has Changed (4:55)
-
Leave Me by Myself (5:09)
-
Please Don't Go (6:37)
-
You Broke My Heart (6:36)
-
Body for My Bed (5:36)
-
Never Let You Go (4:51)
-
I Don't Love You Anymore (4:37)
-
Mend Your Heart (4:21)
-
Goodnight (5:42)
-
Find My Way Home (5:46)
-
Afterall (7:45)
0
geplaatst: 28 november 2009, 00:08 uur
The Sparrow and the Crow was mijn kennismaking en Goodnight vormde het logische vervolg ook al is dat album wat ouder.
Ik weet nog goed dat toen ik dit voorjaar naar Scott Matthew (die andere baardmans) ging in de kleine zaal van Paradiso, Fitzsimmons in het voorprogramma stond van de band Sophia. Ik wilde wel een stuk zien van zijn optreden maar er stond a) nauwelijks nog publiek in de grote zaal en b) dat optreden liet op zich wachten en aangezien er nogal gerommeld werd met de tijden van Scott Matthew zijn we maar weer terug naar boven gelopen, en maar goed ook, want Scott bleek al begonnen (dat klopte voor geen meter met de aangegeven tijd en daarom was de zaal ook totaal nog niet vol daar).
Hoe dan ook geen Fitzsimmons gezien: hem wel na afloop van het Scott Matthew concert zien babbelen in de hal beneden maar dat is natuurlijk geen optreden.
Voorlopig moet ik het dus doen met de 2 albums die ik gehoord heb. The Sparrow and the Crow is een schitterend melancholiek album dat nog steeds aan kracht wint en me steeds doet denken aan Sufjan Stevens. Goodnight knispert hier en daar wat meer en is een warm en gloedvol album dat niet onder doet voor The Sparrow.
De beste man heeft inmiddels al een aardige cultstatus weten op te bouwen en ik hoop dat hij dat weet te consolideren met als gevolg een nieuw album dat iedereen verbluft zal doen staan en waarmee hij een nieuwe heldenstatus weet te creeëren. Een beetje op de bescheiden manier als die van ene Sufjan
Ik weet nog goed dat toen ik dit voorjaar naar Scott Matthew (die andere baardmans) ging in de kleine zaal van Paradiso, Fitzsimmons in het voorprogramma stond van de band Sophia. Ik wilde wel een stuk zien van zijn optreden maar er stond a) nauwelijks nog publiek in de grote zaal en b) dat optreden liet op zich wachten en aangezien er nogal gerommeld werd met de tijden van Scott Matthew zijn we maar weer terug naar boven gelopen, en maar goed ook, want Scott bleek al begonnen (dat klopte voor geen meter met de aangegeven tijd en daarom was de zaal ook totaal nog niet vol daar).
Hoe dan ook geen Fitzsimmons gezien: hem wel na afloop van het Scott Matthew concert zien babbelen in de hal beneden maar dat is natuurlijk geen optreden.
Voorlopig moet ik het dus doen met de 2 albums die ik gehoord heb. The Sparrow and the Crow is een schitterend melancholiek album dat nog steeds aan kracht wint en me steeds doet denken aan Sufjan Stevens. Goodnight knispert hier en daar wat meer en is een warm en gloedvol album dat niet onder doet voor The Sparrow.
De beste man heeft inmiddels al een aardige cultstatus weten op te bouwen en ik hoop dat hij dat weet te consolideren met als gevolg een nieuw album dat iedereen verbluft zal doen staan en waarmee hij een nieuwe heldenstatus weet te creeëren. Een beetje op de bescheiden manier als die van ene Sufjan
* denotes required fields.
* denotes required fields.