William Fitzsimmons - Until When We Are Ghosts (2005)

Kwam dit album toevallig tegen, maar vindt het beter eigenlijk dan zijn latere twee. Bevat wat elektro invloeden die ik wel kan waarderen. Het album luistert lekker weg zonder echte diepte of hoogtepunten.

Ik vind Passion Play en Funeral Dress echt wel hoogtepunten. De electronische invloeden vindt ik ook erg fijn klinken, album met een hoge standaard maar op den duur een tikkeltje gaat vervelen.

Nu een paar keer meer geluisterd en ik kom erop terug. Wat brengt deze man mij in extase! Een depressieve extase, dat wel. Maar dat geeft niet want het is allemaal zo prachtig. Heel erg ondergewardeerd, deze man.

William Fitzsimmons is verantwoordelijk voor heerlijke folkmuziek en op debuut Until When We Are Ghosts was dat al niet anders.
Zijdezachte stem gemengd met de mooiste klanken. Zoiets kan alleen maar een mooi album opleveren.

prachtige plaat, depri zeker, maar raakt tot in het hart.

Ik draai de laatste tijd weer ongelooflijk vaak albums van William Fitzsimmons en ze ontroeren me meer en meer (daarom ook een halfje erbij voor dit album).
Hoe knap is het dat je met zo minimale middelen zulke prachtige muziek kunt maken die je raken tot op het bot. Een man, zijn stem en een gitaar. Meer is het meestal niet op dit album maar het treft doel: recht waar het naar toe hoort te gaan.... je muzikale hart.
Op woensdag 2 februari is ie weer in Nederland en geeft in Paradiso een intiem, akoestisch optreden. Ook live staat hij er om bekend om met minimale middelen toch groots uit te pakken.

Al 3 jaar geen bericht meer, tijd om daar verandering in te brengen. Deze parel van William Fitzsimmons verdient meer aandacht. Nummers als Funeral Dress en Find It in Me weten mij echt te raken. Net als aERo zegt, met minimale middelen het maximum bereiken. Speciale vermelding voor My Life Changed. De tekst in dat nummer zorgt ervoor dat je al snel een beeld vormt bij het nummer. Normaal spreekt mij dat niet aan, maar deze keer is het anders. Heel krachtig, in feite een soort van audiovisueel nummer.

Uiteindelijk is het album wel wat te lang, mede door een groot aantal soortgelijke, lange nummers verslapt de spanningsboog. Een aantal nummers zou wat mij betreft geschrapt kunnen worden. Welke dat zijn hou ik liever voor mijzelf. Ik wil anderen daarin niet beïnvloeden.

na het prachtige concert in de Jeruzalemkerk in Amsterdam waar hij een intiem op treden deed, deze cd gekocht omdat ik deze nog miste in mijn collectie. Hij speelde een paar nummers nog van deze cd en verder veel van zijn nieuwe ep ( charleroi Pittsburgh 2 ). Maar wat een parel van een album, hoe een man met een gitaar zulke prachtige nummers kan maken en zingen. Dit is een verborgen parel hoop toch stiekem dat hij niet teveel bekent word, zodat we kunnen genieten van hem in kleine en intieme zaaltjes.

De man heeft trouwens veel humor en is erg sympathiek. Pracht kerel en een pracht van een debuut cd.

In sommige nummers zit wel een bijzonder onaangename bas trouwens...