Moby - Animal Rights (1996)

Moby goes rough...hehe...wel apart maar niet mijn ding. **

ik hou van hip hop en de ambients/ electronic music van moby,
En ik hou vooral niet van schreeuwen en dat doet moby in dit album heel vaak, en heavy metal heb ik al gloeiende hekel aan.
Moby ik dacht dat je alleen meesterlijke electronic music maakte maar met dit album laat je me wel zien dat je soms wel slordig kunt zijn.
flush this album to the toilet.

Moby altijd goed dacht ik, maar dit is vreselijk.

En toen zette Moby iedereen een neus! Niet een zoveelste dance album, maar punkrock. Zo keerde Richard Melville (zo luidt Moby's echte naam) terug naar één van zijn eerste liefdes, waar het ooit allemaal mee begon.... de punkrock! Alleszins: dààr ligt de nadruk op, op dit album.

Ik ben zeer te spreken over dit album, alleen al omwille van het sublieme "That's When I reach For My Revolver" is dit album de aanschaf zl waard...

Werleldschokkend? Nee. Vernieuwend? Ook niet. Gewoon een goed punkrockalbum van MOBY. Ik sluit me met andere woorden niet aan bij voorgaande sprekers: geef dit album toch maar een kans..

Trouwens Moby's meesterlijke cover van Joy Division's "New Dawn Fades' (ook al niets met dance te maken) had hier ook nog bijgepast...

Dit is nou zo'n album dat ik nog zou kopen van Moby. En eventueel nog die plaat met Feeling So Real erop. 'Revolver' is inderdaad een dijk van een nummer (ben vergeten van wie het origineel is... iemand?).

Mission of Burma

Ze mogen dit album nog eens opnieuw uitbrengen met als bonus MOBY's brilliante versie van NEW DAWN FADES van Joy Division (staat wel op de compilatie "I like to score")

Een van de meest teleurstellende albums van Moby in mijn ogen, maar goed... Hetzelfde verhaaltje als bij Hotel Now I Let It Go is zelfs voor mijn begrippen veel te treurig.

Gweldig!!!!
In mijn top5 beste Moby songs staat Say it's all mine (hart verscheurend) en That's When I Reach for My Revolver.

Ik moest effe wennen aan dit album. Vooral dat geschreeuw. Ik had eerst zijn nieuwere albums beluisterd, wat soms erg saai is. Maar dit is ook niet alles. Alleen die geweldig lange riff van 'Face It', is geweldig.

Een schreeuwende Moby met harde gitaren op de achtergrond is ook niet mijn ding...Wat een bagger album van meneer Moby, ik vind dit duidelijk zijn minste, en Hotel komt op een mooie tweede plaats.
1* voor Come On Baby.

Nee dit vond ik ook helemaal niets. Compleet overbodig album dit.

Al wat ouder werk, maar ik vind deze cd zeker niet slecht en de ambient bonus disc bekoort mij ook.

Heerlijk rauw rock album, voor mij zijn beste. Geweldige adrenaline kick krijg je hiervan

Geniaal! Eerst lekker headbangen en dan met Living en Love Song For My Mom om bij te komen.

That's when i reach for my revolver is een prima nummer maar volgens mij wel een cover (?).Ook My love will never die en Face it zijn sterk.
Voor de rest een aardig punkrock album dat voor mij wel wat minder elektronisch had mogen klinken.
Uitzondering het mooie ambient/trance nummer Living (één van de drie nummers die geen pr zijn).

Totaal geflopt dit album, maar Moby zelf vindt dit zijn sterkste album gezien zijn getatoeëerde armen

The Mirror: Moby sparks backlash with giant 'Animal Rights' arm tattoos

Geweldige plaat, vol emotie en creativiteit. Totaal iets anders dan de Moby van Play (ook leuk maar dat is chillen, deze plaat is heftig!