22 Pistepirkko - Eleven (1998)

Toen ik het kocht vond ik het prachtig. Nu wat minder. Nog altijd wel een aantal mooie nummers. 2,5 *.

het is een live band... dan komen ze niet meer frivool over, zoals op de albums vaak wel.

ik heb er tenminste 2x kippenvel aan overgehouden

Het is en blijft een vervreemdende mix van rock/grunch met ambiënt- en disco-achtige klanken en ritmes door het gebruik van de synthesizers en loopings. Het wat nasale stemgeluid is even wennen, maar sluit wonderwel aan op het totaalgeluid. Eén keer live gezien. Heel bijzonder. Een stel wereldvreemde Finnen in een nog geen halfvolle, kleine zaal van 't Paard, vooral spelend voor zichzelf en dan pas richting dat handjevolle fans. Neemt niet weg dat het een aparte ervaring was en hij smaakt nog steeds naar meer. Hilarisch was wat er gebeurde na de roep om 'meer, meer, meer' in de zaal. De drummer stond al met zijn jas aan op het podium (als een grotere Jandoedel dan André van Duijn in zijn beste dagen) en leek te moeten worden overgehaald door de andere twee bandleden. Gelukkig kwamen alsnog de toegiften.